Ebü Saîd (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (âleyhissalâtu vesselâm) su kaplarının ağzından içmek için ağızlarının dışa kıvrılmalarını yasakladı.”Buhârî, Eşribe 23, Müslim, Eşribe 111, (2Q23); Ebü Dâvud, Eşribe 15, (3720); Tirmizî, Eşribe 17, (1891).İÇERKEN NEFES ALIP VERMEK
Buharî nin bir diğer rivâyetinde şöyle gelmiştir : “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) soğuk şiddetlenince namazı erken (ilk vaktinde) kılardı. Sıcak şiddetlenince namazı yani cum’a’yı (öğleyin biraz) serinleyince kılardı.”Buharî, Cum’a 16.* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Buharî nin bir diğer rivâyetinde şöyle gelmiştir : “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) soğuk şiddetlenince namazı erken (ilk vaktinde) kılardı. Sıcak şiddetlenince namazı yani cum’a’yı (öğleyin biraz) serinleyince kılardı.”Buharî, Cum’a 16.* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) hazretleri Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’in şöyle dediğini rivayet etmiştir:Müslüman, diğer Müslümanların elinden ve dilinden zarar görmediği kimsedir. Mü’min de, halkın, can ve mallarını kendisine karşı emniyette bildikleri kimsedir.Tirmizî, İman 12, (2629); Nesâî, İman 8, (8, 104, 105).
Abdullah İbnu Zem’a (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben birgün Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı bir hutbe sırasında dinledim. (Şems suresinde zikri geçen) deveden ve onu boğazlayandan bahsediyordu. Aleyhissalatu vesselam Efendimiz şöyle demişlerdir:(Âyette geçen) En azgını ileri atıldı” yâni: “Deveyi öldürmek üzere kaba, güçlü ve kavmi içinde Ebu Zem’a gibi desteği olan bir adam fırlayıp (deveyi öldürdü).”Sonra Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’in (bu meseleyi bırakarak) kadınlarla ilgili şeylerden bahsetmeye başladığını işitim. Buyurdular ki: “Sizden biri hangi düşünceyle hanımını köle dövercesine dövmeye tevessül eder? Akşam olunca aynı yatakta berâber yatmayacaklar mı?”Râvî devamla der ki: “Sonra Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) cemaate yönelerek seslice yellenen kimseye gülenlere nasihatte bulundu ve: “Onun bu yaptığına niye gülüyorsunuz!” diyerek (gülmeyi yasakladı).Bûhârî, Tefsir, Şems 1, Enbiyâ 17, Nikâh 93, Edeb 43; Müslim, Cennet, (2855); Tirmizî, Tefsir, (3340).DUHA SURESİ
İbnu Ömer radıyallahu anhüma: “Ne hayızlı kadın ne de cünüp kimse Kur’an’dan hiçbir şey okuyamaz” buyurdu.Tirmizi, Taharet 98, (131).İSTİHÂZE VE NİFAS HAKKINDA
Hz. Câbir (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) Bilâl (radıyallâhu anh)’e:Ezan okuduğun zaman ağır ağır oku. İkâmet getirdiğin zaman da peş peşe serî oku. Ezanla ikâmetin arasına, yemek yiyenin yemeğinden, içenini içmesinden, üzerine sıkışarak helaya girmiş olanın heladan fâriğ olacağı bir zaman fasılası koy diye talimat verdi. Şunu da ilave etti: “Beni görünceye kadar da (ikâmet için) kalkmayın.”Tirmizî; Salât 143, (195).
İmam Mâlik’e ulaştığına göre, İyâs İbnu Muâviye’ye,Kader hakkında fikrin nedir? diye sorulmuş da o şu cevabı vermiştir:(Benim fikrim) kızımın fikridir! Bu sözle, onun sırrını ancak Allah’ın bildiğini söylemek istemiştir. İyas, anlayışta darb-ı mesel olmuştu. (Bir gün) bir adam ona kader hakkında sordu:Kadere inanmıyor musun? dedi. Adam:Elbette inanıyorum! deyince:Bu kadarı sana yeter! (Fazlası senin için mâlâyânîdir). Zira Ali İbnu Hüseyin, babası (Hz. Ali İbnu Ebi Talib) radıyallahu anhüma’dan bana nakletti ki, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm şöyle buyurmuşlardır:
Kişinin mâlâyânî şeyleri terketmesi, onun müslümanlığının güzelliğindendir!”Yine ona ulaştığına göre Lokmân’a: “Sende gördüğümüz (bu fazilet)in sebebi nedir?” diye sorulunca şu cevabı vermiştir:Emaneti eda, doğru söz ve beni ilgilendirmeyen şeyleri terketmem!Rezin tahric etmiştir. (Rivayette geçen “Kişinin mâlâyânîyi terketmesi İslâm’ının güzelliğindendir” şeklindeki Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın bu sözü şu kaynaklarda geçer: Muvatta, Hüsnü Hulk 3, (2, 903); Tirmizi, Zühd 11, (2318, 2319); İbnu Mâce, Fiten 12, (2976); Rivayetin sonundaki “Yine ona ulaştığına göre Lokman’a…” kısmı da, Muvatta’dagelmiştir (Kelam 17, 2, 990).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *KANAATİN MEDHİ VE ONA TEŞVİK
Berâ (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı iftitah tekbiri alırken gördüm. Ellerini kulaklarına yakın kaldırmıştı. Sonra (namazdan çıkıncaya kadar) başka kaldırmadı.”Ebü Dâvud, Salât 119, (752).
Vâil İbnu Hucr İbni Rebîa (radıyallahu anh) anlatıyor; “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın sağlığında, namaz kılmak maksadıyla bir kadın evinden çıkmıştı. Yolda ona bir erkek rastladı. Kadına çullanıp ihtiyacını giderdi. Kadın bağırdı, adam ise sıvıştı gitti.(Çığlığı üzerine) kadına bir erkek uğramıştı. Ona başından geçeni anlatıp, bir adam bana böyle böyle yaptı dedi. Sonra, bir grup muhacire rastladı, başından geçeni onlara da anlatıp: “Bir adam bana böyle yaptı!” dedi. Hep beraber yürüyüp, kadının kendisine tecavüz ettiği kimseyi yakalayıp kadına getirdiler. Kadın:- Evet bu odur? dedi. Sonra adamı Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’in yanına götürdüler. Resûlullah adamın recmedilmesini emrettiği sırada, kadına tecavüz etmiş olan kimse kalkıp:- Ey Allah’ın Resûlü, suçlu benim! diye itirafta bulundu. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) kadına:Git. Allah günahlarını affetti dedi. Zan altında kalmış olan kimseye de güzel sözler söyleyip (gönlünü aldı). Mütecavizin recmedilmesini emretti ve recmedildi.Sonra Resûlullah şunu söyledi:Bu adam öyle bir tevbe ile tevbe etti ki, böyle bir tevbeyi Medine ahalisi yapsaydı kabul edilirdi.Tirmizî, şu ziyadede bulunmuştur: “Vâil (radıyallahu anh) Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’in kadına mehir takdir edip etmediğini zikretmedi.”Tirmizî, Hudud 22, (1452); Ebû Dâvud, Hudud 7, (4379).
AyetHadis.com 