Eyub (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Kim Ramazan orucunu tutar ve ona Şevval ayından altı gün ilave ederse, sanki yıl orucu tutmuş olur.”Müslim, Sıyâm 204, (1164); Tirmizi, Savm 53, (759); Ebu Dâvud, Savm 58, (2432).ZİLHİCCE’DEN ON GÜN
Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bir gün kalkıp gulûl’ü (yani ganimet malından çalma) hatırlattı, bunun kötülüğünü, günahının büyüklüğünü belirtti ve bu meyanda şunları söyledi:Sakın sizden birini, kıyamet günü, boynunda böğürmesi olan bir deve olduğu halde bana gelmiş: Ey Allah’ın Resûlü, bana yardım et!” diye yalvarıyor ve kendimi de cevaben: “Senin için hiçbir şey yapamam, ben sana tebliğ etmiştim” der bulmayayım…” Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bu tarzda hayvanları ve diğer ganimet mallarını teker teker zikretti.”Buharî, Cihâd 189; Müslim, İmâret 24, (1831).
Amre merhum anlatıyor: “Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) beraberinde kadınlar olduğu halde haccetse, kadınların hayız oluvermelerinden korkardı: Bu sebeple yevm-i nahirde (kurbanın birinci giünü) hemen onlara öncelik tanır ve derhal ifâza tavaflarını yaptırırdı. İfâza tavaflarını yaptılar mı, artık onları (temizlensinler de veda tavafı da yapsınlar diye) beklemez, kadınlar hayızlı iken hemen (Medine’ye dönmek üzere) yola çıkardı.”Muvatta, Hacc 227, (1, 413).ERKEKLERİN KADINLARLARLA KARIŞIK TAVAFLARI
Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a: “…Ümid edebilirsin, Rabbin seni bir Makam-ı Mahmud’a gönderecektir.” (İsra 79) ayetinde zikredilen “Makam-ı Mahmud”dan sual edildi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): “Bu şefaat’tir” diye cevap verdi.”Tirmizi, Tefsir, İsra, (3136).
Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a: “…Ümid edebilirsin, Rabbin seni bir Makam-ı Mahmud’a gönderecektir.” (İsra 79) ayetinde zikredilen “Makam-ı Mahmud”dan sual edildi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): “Bu şefaat’tir” diye cevap verdi.”Tirmizi, Tefsir, İsra, (3136).
Buhârî ve Nesâî’de gelen bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Sizden kim, ikindi namazının bir secdesini güneş batmazdan önce kılabilirse, namazını tamamlasın, sabah namazının da bir secdesini güneş doğmazdan önce kılabilen, namazını tamamlasın.”Ancak Nesâî (bir rivayetinde de) şöyle der: “. . iIk rekatinde kılarsa. . . “Buhâri, Mevâkît 28,17; Müslim, Mesâcid 163, (608); Muvatta, Vuküt 5, (1, 6); Tirmizî,Salât 137, (186); Ebü Dâvud, Salât 5, (412); Nesâî, Mevâkît 11, (1, 257, 258), 28, (1, 273).
Ebu Umame (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): “Ardında cehennem vardır, orada kendisine irinli su içirilecektir” (İbrahim 14, 16) ayeti hakkında şu açıklamayı yaptı: “İrin ağzına yaklaştırılır, ondan ikrah eder, iğrenir. Biraz daha yaklaştırılınca suratı yanar ve başının derisi dökülür. İrini içince kıçından çıkıncaya kadar, (geçtiği yerleri ve bu meyanda) bağırsaklarını param parça eder.”Resûlullah bu açıklama üzerine şu ayetleri okudu: “…Ateşte ebedi kalan ve bağırsaklarını parça parça edecek kaynar su içirilen kimseler…” (Muhammed, 15)….Onlar yardım istediklerinde erimiş mâden gibi, yüzleri kavuran bir su kendilerine sunulur (Kehf, 29).Tirmizi, Cehennem, 4, (2586).
Abdullah İbnu Ebi Evfa radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Ebu Cehl’in başının kesildiği müjdelendiği gün, iki rek’at şükür namazı kıldı.”
Hz. Câbir radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Hangi köle, efendilerinin izni olmadan evlenirse zânidir.Ebu Dâvud, Nikâh 17, (2078); Tirmizi, Nikâh 20, (1111, 1112).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Hz. Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Kim Fâtihâ-i şerîfe süresini okumadan namaz kılarsa bilsin ki bu namaz nâkıstır -bu sözü üç kere tekrarladı- eksiktir.”Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh)’ye:Biz imamın arkasında bulunuyorsak (ne yapalım)? diye sorulmuştu. Şu cevabı verdi:Yine de içinden oku. Zîra ben Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın şöyle söylediğini işittim:
AIIah Teâlâ hazretleri (bir hadîs-i kudsîde) buyurdu ki: “Ben kırâati kulumla kendi aramda iki kısma böldüm, yarısı bana ait, yarısı da ona. Kuluma istediği verilmiştir: Kul: “EI-hamdülillâhi Rabbi’I-âlemîn. (Hamd alemlerin Rabbine aittir)” deyince, Azîz ve Celîl olan AIIah: “Kulum bana hamdetti!” der. “er-Rahmânirrahîm” deyince, AIIah: “Kulum bana senâda bulundu” der. “Mâlikî yevmiddîn (âhiretin sahibi)” deyince,AIIah: “Kulum beni tebcîl ve ta’zîz etti (büyükledi)” der. “İyyakena’budü ve iyyakenestain (yalnız sana ibâdet eder, yalnız senden yardım isteriz)” deyince, AIIah: “Bu benimle kulum arasında bir (taahhüddür). Kuluma istediğini verdim” der. “İhdina s-sırâta’I-müstakîm sırâtallezîne en amte aleyhim gayr’il-mağdübi aleyhim ve Ia’ddallîn. (Bizi doğru yola sevket, o yol ki kendilerine nimet verdiğin kimselerin yoludur, gadaba uğrayanların ve dalâlete düşenlerin değil)” dediği zaman, Allah: “Bu da kulumundur, kuluma istediği verilmiştir” buyurur.”
