AyetHadis.com

Amr İbnu Rabi’a radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Bana salavat okuyan bir mü’min yoktur ki ona melekler rahmet duası etmemiş olsun. Bu, bana salavat okuduğu müddetçe devam eder. Öyleyse kul bunu, ister az ister çok yapsın!”

Ebu Sâid radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Ruhumu kudret elinde tutan Zât-ı Zülcelâl’e yemin olsun ki, vahşi hayvanlar insanlarla konuşmadıkça, kişiye kamçısının ucundaki meşin, ayakkabısının bağı konuşmadıkça, kendinden sonra ehlinin ne yaptığını dizi haber vermedikçe Kıyamet kopmaz.Tirmizi, Fiten 19, (2182).

Ebü’l-Minhâl Seyyâr İbnu Selâme (rahimehullah) anlatıyor: “Ben ve babam birlikte Ebü Berze el-Eslemî (radıyallâhu anh)’nin yanına girdik. Babam ona: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) farz namazları nasıl kılardı?” diye sordu. Şu cevabı verdi:Efendimiz sizin el-Evvel” dediğiniz öğle namazını güneş (tepe noktasından) batıya kayınca kılardı. Birimiz ikindiyi kılınca, Medîne’nin en uzak yerindeki evine dönerdi de güneş hâlâ canlılığını korurdu.Akşam namazı hakkında ne söylediğini unuttum. Sizin atame dediğiniz yatsıyı geciktirmeyi iyi bulurdu (müstehap addederdi). Yatsıdan önce uyumayı, sonra da konuşmayı mekruh addederdi.Kişi (yanında beraber oturduğu) arkadaşını tanıyınca sabah namazından ayrılırdı. Namazda altmış-yüz âyet miktarınca Kur’ân okurdu.”Buhârî, Mevâkît 11, 13, 39, Ezân 104; Müslim, Mesâcid 237, (647); Ebü Dâvud, Salât 3, (398); Nesâî, Mevâkît 2, (1, 246), 20, (1, 265).

İbnu’l-Müseyyeb radıyallahu anh anlatıyor: “İlk fitne yani Hz. Osman radıyallahu anh’ın şehid edilmesi vukua geldiği zaman Ashab-ı Bedr’den kimseyi hayatta bırakmadı. Sonra ikinci fitne yani Harra hadisesi vukua geldi. Bu da Hudeybiye ashabından kimseyi hayatta bırakmadı. Sonra üçüncüsü vukua geldi. O da insanlar arasında akıl ve kuvvet (sahabe) bırakmadı.”Buhari, Megazi 11.İBNU’Z-ZÜBEYR DEVRİ

Ümeyye el-Mahzûmî (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a bir hırsız getirildi. Suçunu itiraf etmişti. Ancak çaldığı eşya beraberinde bulunmadı. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), (hadden kurtarmak maksadıyla): “Senin çaldığını zannetmiyorum”dedi. Hırsız: “Hayır çaldım” diye te’yid etti. (Resûlullah) sözlerini aynı şekilde iki veya üç kere tekrar etti.Sonunda, elinin kesilmesini emretti ve kesildi. Sonra hırsız Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a getirildi. Efendimiz:Allah tevbe ve istiğfarda bulun! diye nasihat etti. Adamcağız:- Allah’a tevbe ediyor, O’ndan mağfiret diliyorum dedi. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) da:Allahım, onu mağfiret et!diyerek üç kere duada bulundu.”Ebû Dâvud, Hudud 8, (4380); Nesâî, Sârik 3, (8, 67).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

Ebu Saîd (radıyallahu anh) anlatıyor: “Mü’minin rüyası, nübüvvetin kırk altı cüzünden bir cüzdür.”Buharî, Ta’bir 4, Muvaatta 1, (2, 956).

Ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ölünün kemiğini kırmak günah itibariyle tıpkı dirinin kemiğini kırmak gibidir.”RESULULLAH’IN HASTALIĞI

Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle söyledi: “Altına tapanlar mel’undur, gümüşe tapanlar mal’undur.”Tirmizî, Zühd 42, (2376).

Ebû Bekre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Kim Allah’ın yeryüzündeki sultanını alçaltırsa, Allah da onu alçaltır. “Tirmizi, Fiten 47, (2225).İMAMLARIN VE EMÎRLERİN YARDIMClLARI