AyetHadis.com

Vâil İbnu Hucr İbni Rebîa (radıyallahu anh) anlatıyor; “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın sağlığında, namaz kılmak maksadıyla bir kadın evinden çıkmıştı. Yolda ona bir erkek rastladı. Kadına çullanıp ihtiyacını giderdi. Kadın bağırdı, adam ise sıvıştı gitti.(Çığlığı üzerine) kadına bir erkek uğramıştı. Ona başından geçeni anlatıp, bir adam bana böyle böyle yaptı dedi. Sonra, bir grup muhacire rastladı, başından geçeni onlara da anlatıp: “Bir adam bana böyle yaptı!” dedi. Hep beraber yürüyüp, kadının kendisine tecavüz ettiği kimseyi yakalayıp kadına getirdiler. Kadın:- Evet bu odur? dedi. Sonra adamı Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’in yanına götürdüler. Resûlullah adamın recmedilmesini emrettiği sırada, kadına tecavüz etmiş olan kimse kalkıp:- Ey Allah’ın Resûlü, suçlu benim! diye itirafta bulundu. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) kadına:Git. Allah günahlarını affetti dedi. Zan altında kalmış olan kimseye de güzel sözler söyleyip (gönlünü aldı). Mütecavizin recmedilmesini emretti ve recmedildi.Sonra Resûlullah şunu söyledi:Bu adam öyle bir tevbe ile tevbe etti ki, böyle bir tevbeyi Medine ahalisi yapsaydı kabul edilirdi.Tirmizî, şu ziyadede bulunmuştur: “Vâil (radıyallahu anh) Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’in kadına mehir takdir edip etmediğini zikretmedi.”Tirmizî, Hudud 22, (1452); Ebû Dâvud, Hudud 7, (4379).

Hz. Enes anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim abdest alınca onu mükemmel kılar, sonra da üç kere: “Eşhedü enlâ ilahe illalahu vahdehu lâ şerike leh ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve Resülühü” derse, kendisine cennetin sekiz kapısı açılır, dilediğinden içeri girer.”TUNÇ KAPLA ABDEST

Hz. Enes anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim abdest alınca onu mükemmel kılar, sonra da üç kere: “Eşhedü enlâ ilahe illalahu vahdehu lâ şerike leh ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve Resülühü” derse, kendisine cennetin sekiz kapısı açılır, dilediğinden içeri girer.”TUNÇ KAPLA ABDEST

Sa’d el-Karaz ve İbnu Ömer radıyallahu anhüm anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bayram namazına yürüyerek gider, yürüyerek dönerdi.”BAYRAMA GİDERKEN BİR YOLU, DÖNERKEN BAŞKA BİR YOLU TAKİP ETMEK

Hz. Aişe, (radıyallahu anhâ) anlatıyor: “Bir gün dışardan geldim. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) odada namaz kılıyordu, kapı da üzerine kapalı’idi. Açmasını istedim, ilerleyip bana açtı. Sonra gerisin geriye namazgâhına döndü.”Hz. Aişe kapının kıble cihetinde olduğunu belirtti.”Ebu Dâvud, Salât 169, (922) ; Tirmizî, Salât 421, (601); Nesâî, Sehv 14, (3, 11).

Sevbân radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm (bir gün):Cenneti garanti etmem mukabilinde, insanlardan hiçbir şey istememeyi kim garanti edecek? buyurdular. Sevbân radıyallahu anh atılıp:Ben, (Ey Allah’ın Resûlü!) dedi. Sevbân (bundan böyle) hiç kimseden bir şey istemezdi.”Ebu Davud, Zekât 27, (1643); Nesai, Zekat 86, (5, 96).

Abdullah İbnu Zeyd İbni Asım İbni’l-Ensâri radıyaIlahu anh’ın anlattığına göre, kendisine:Bizim için, Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’ın abdestiyle bir abdest al (da görelim)! diye talepte bulunuldu. O, hemen bir kap (su) isteyip, önceki hadiste anlatılan şekilde abdest aldı. Abdest alışını anlatan rivâyette şu farklı açıklama var:Başını meshettikte ellerini (saçları üstünde) ileri ve geri doğru yürüttü. (şöyle ki: Mesh ameliyesine başın ön kısmından başladı ellerini enseye doğru götürdü. Sonra, başladığı yere kadar geri getirdi. Sonra ayaklarını yıkadı.”

Buhari, Vudü 38; Müslim, Tahâret 18, 19, (235, 236); Muvatta, Tahret 1, (1, 18); Ebu Dâvud, Tahâret 50, (118,119,120); Tirmizi, Tahâret 27, 36, (35, 47); Nesai, Tahâret 80, 81, 82, (1, 71, 72).

Müslim’in bir rivâyetinde şöyle denmiştir: Başını üç kere meshetti.”

Abdullah İbnu Amr İbni’l-Amr Âs (radıyallâhu anh)’ın anlattığına göre, Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın şöyle söylediğini işitmiştir:Ezanı işittiğiniz zaman müezzinin söylediğini aynen (kelime kelime) tekrar edin. Sonra bana salât-u selâm okuyun. Zîra kim bana salât-u selâm okursa Allah da ona on misliyle rahmet eder. Sonra benim için el-vesîle’yi taleb edin. Zîra o, cennete bir makamdır ki, mutlaka AlIah’ın kullarından birinin olacaktır. Ona sahip olacak kimsenin ben olmamı ümid ediyorum. Kim benim için Allah’tan el-Vesîle’yi taleb ederse, şefaat kendisine vâcib olur.Müslim, Salât 11, (384); Ebü Dâvud, Salât 36, (522); Nesâî, Ezan 33, (2, 23); Tirmizî, Salât 154, (208); İbnu Mâce, Ezân 4, (720). Hadisin ilk cümlesi Buhârî’de de rivayet edilmiştir (Ezân 7).

Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselam) fetih yılında Mekke’ye müteveccihen Ramazan ayında yola çıkmıştı. Kürâ’u’l-Gamim nam mevkiye gelinceye kadar kendisi de, beraberindekiler de oruç tuttular. Sonra orada bir bardak su istedi ve bardağı kaldırdı. Herkes bardağa baktı. Sonra sudan içti. Bundan sonra bazıları kendisine: “Halkın bir kısmı oruç tuttu” diye haber verdi. Aleyhissalâtu vesselam:Onlar âsilerdir! Onlar âsilerdir! buyurdular.”Müslim, Sıyâm 90, (1114); Tirmizi, Savm 18, (710); Nesâi, Savm 49, (4, 177).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ashab’a Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)’dan daha sevgili kimse yoktu. Buna rağmen Aleyhissalâtu vesselam’ı gördükleri zaman ayağa kalkmazlardı, çünkü O’nun bundan hoşlanmadığını biliyorlardı.”Tirmizi, Edeb 13, (2755).