AyetHadis.com

Ümmü Seleme radıyallahu anhâ anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Ebu Seleme radıyallahu anh’ın yanına girdi. Ebu Seleme’nin gözleri açık kalmıştı; onları kapattı. Sonra:Ruh kabzedildi mi göz onu takip eder buyurdu. Ehlinden bazıları feryad u figân koparmıştı. Aleyhissalâtu vesselâm:Kendinize kötü temennide bulunmayın, hayır dua edin! Çünkü melekler, söylediklerinize âmin derler! buyurdu. Sonra ilâve etti:Allahım, Ebu Seleme’ye mağfiret buyur! Derecesini hidayete erenler arasında yükselt. Arkasında kalanlar arasında ona sen halef ol! Ey âlemlerin Rabbi! Ona da bize de mağfiret buyur! Ona kabrini geniş kıl, orada ona nur ver!Müslim, Cenâiz 7, (920); Tirmizî, Cenâiz 7, (977); Ebu Dâvud, Cenâiz 19, 21, (3115, 3118); Nesâî, Cenâiz 3, (4, 5).

Eymen İbnu Hureym İbni Fâtik anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm:Yalan şehadet Allah’a şirkle bir tutulmuştur! buyurdular ve âyeti okudular. (Meâlen): “…Putlara tapmak gibi bir pislikten ve yalan sözden de kaçının.” (Hâcc 30).Tirmizi, Şehâdât 3, (2300, 2301); Ebu Dâvud, Akdiye 15, (3599); İbnu Mâce, Ahkâm 32, (2372).

Yine Hz. Aişe anlatıyor: “Ben öğle namazını, ne Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) kadar, ne de Ebü Bekr ve Ömer kadar tacil edip geciktirmeyen bir başka însan tanımıyorum.”Tirmizî, Salât, 118.

Selim İbnu Mutayr babasından naklen anlatıyor: “Bir adamın şöyle söylediğini işittim:Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ‘ın (Veda Haccı sırasında hutbede) şöyle söylediğini işittim:

Ey insanlar! İhsanları, onlar ihsan kaldığı müddetçe alın! Ne zaman, Kureyş saltanat kavgasına düşer ve ihsan dininizden rüşvet mukabili olursa, o zaman onu bırakın ve almayın!”Ebu Davud, Harac 17, (2958, 2959).İKİ YARIŞÇI

Hamna Bintu Cahş radıyallahu anha’dan anlatıldığına göre: “Kendisine: “Kardeşin öldürüldü” denmişti, “Allah ona rahmet etsin, inna lillah ve inna ileyhi raci’un (Allah’tan geldik, Allah’a dönücüleriz)” dedi. Arkadan “Kocan öldürüldü” dendi, bu sefer “Vah kaderim!” dedi. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam: “Kadının kocasına karşı öyle bir sevgisi vardır ki, bu, bir başka şeyi için olmaz” buyurdular.”

Yine Ebu Musa radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Şu hususlar da Allah’ı büyüklemenin birer şubesidir:-Bir müslüman yaşlıya ikramda bulunmak.-İçindekiyle amel hususunda ölçüyü aşmayan ve ondan uzaklaşmayan Kur’an hamiline (hafızına) ikramda bulunmak.-Adil olan iktidar sahibine ikram.”Ebu Davud, Edeb 23, (4843).

Evs İbnu Evs es-Sakafi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben, Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı bir kavmin kuyusuna gelmiş, abdest alırken gördüm. Abdestini aldı, ayakkabılarına ve ayaklarına meshetti.”Ebu Dâvud, Tahâret 62, (160).

Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki:Ben ölünce, beni Gars adlı kuyumdan yedi kırba su ile yıkayın.

Ali İbnu Talk (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Biriniz namazda yellenirse derhal namazdan çıksın, abdest alsın ve namazı iade etsin.”Ebu Dvud, SaIât 193, (1005).

Ma’rûr İbnu Süveyd rahimehullah anlatıyor: “Ebu Zerr’i gördüm, üzerinde bir takım (hulle) vardı, kölesi de aynı şekilde bir takım giyiyordu. Bunun sebebini sordum. Bana şu cevabı verdi: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’dan şöyle söylediğini işitmiştim:Onlar sizin kardeşleriniz ve yakın adamlarınızdır. Allah Teâla Hazretleri onları ellerinizin altına (emaneten) koymuştur. Kimin kardeşi eli altında ise, yediğinden yedirsin, giydiğinden giydirsin, yapamayacağı iş buyurmayınız, eğer buyurursanız onlara yardım edin.Buhari, İman 22, Itk 15, Edeb 44; Müslim, Eyman 40 (1661); Ebu Davud, Edeb 133, (5157, 5158, 5161); Tirmizi, Birr 29, (1946).