AyetHadis.com

Câbir İbnu Semüre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) ile birlikte, birçok kereler bayram namazını ezansız ve ikâmetsiz kıldım.”Müslim, Iydeyn 7, (887); Ebu Dâvud, Salât 250, (1148); Tirmizi, Salât 384, (532).

Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Ey Allah’ın Resûlü, sana Safiyye’deki şu şu hal yeter!” demiştim. (Bundan memnun kalmadı ve:)Öyle bir kelime sarfettin ki, eğer o denize karıştırılsaydı (denizin suyuna galebe çalıp) ifsad edecekti buyurdu. Hz. Aişe ilaveten der ki: “Ben Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a bir insanın (tahkir maksadıyla) taklidini yapmıştım. Bana hemen şunu söyledi:Ben bir başkasını (kusuru sebebiyle söz veya fiille) taklid etmem. Hatta (buna mukabil) bana, şu şu kadar (pek çok dünyalık) verilse bile!Ebu Davud, Edeb 40, (4875); Tirmizi, Sıfatu’l-Kıyame 52, (2503, 2504).

Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalâtu vesselàm Safâ’dan indiği zaman normal yürürdü. Ayakları vâdinin tabanına değince de koşardı. Koşması vâdi tabanının bitimine kadar devam ederdi.”Muvatta, Hacc 42, (1, 374); Nesâî, Hacc 178, (5, 243).- Yine Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı Mescid-i Haram’dan çıkıp Safâ’ya yönelirken: “Allah’ın başladığı ile başlayalım” deyip (sa’ye) Safâ’ dan başladığnı gördüm.”Muvatta, Hacc 42, (5, 374); Tirmizî, Hacc 38, (862); Nesâî, Hacc, 163 (5l235), 168 (5l237). Bu mânâda Müslim’de de gelmiştir: Hacc 147, (1218). Keza Ebü Dâvud’da Menâsik 57, (1905); ibnu Mâce, Menâsik 84, (3074).Rezîn, Ebu Hüreyre (radıyallahu anh)’den naklen şu ilâvede bulundu: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), Safâ’ya çıkınca oradan Beytullah’a baktı, ellerini kaldırıp dilediği şekilde Allah’ı zikretmeye koyuldu.”

İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Ben bir seriyyeye katılmıştım. Askerler (bir ara) bir fırarda bulundu, ben de onlar arasında idim. Oradan uzaklaşınca: “Şimdi ne yapacağız, cihaddan kaçtık, Allah’ın gazabıyla dönüyoruz” diye müzâkere ettik. Sonunda: “Medine’ye girelim, bizi kimse görmez” diye düşündük.Ancak Medine’ye varınca: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a gidip, kendimizi arzederek, bizim için bir tevbe imkânı varsa onu yerine getirsek, yoksa geri gitsek” diye kararlaştırdık. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a uğrayıp “Biz firârîleriz!” dedik. Bize yaklaşarak:-Hayır siz, firârîler değil, savaşa tekrar dönmek üzere manevra yapmış kişilersiniz buyurdu. Kendisine yaklaştık, mübarek ellerinden öptük. Bize: “Ben Müslümanların ilticâgâhıyım” dedi.”Ebu Dâvud, Cihâd 106 (2647); Tirmizî, Cihâd 36, (1716)].

Hz. Muaviye radıyallahu anh’ın anlattığına göre: “Kendisine dedenin miras payından soran Zeyd İbnu Sâbit’e şöyle yazmıştır: “Bana yazarak dededen soruyorsun. Doğruyu Allah bilir. Bu mesele, ancak ümeranın -yani halifelerin- hükmedeceği meselelerden biridir. Ben sizden önce iki halifeyi gördüm. Onlar ölenin tek bir kardeşi ile verasete iştirak eden dedeye malın yarısını veriyorlardı. İki ve daha fazla kardeş olması halinde üçte bir veriyorlardı. Erkek kardeşler çok da olsa dedenin payı üçte birden aşağı düşmezdi.”Muvatta, Feraiz 1, (2, 510).

Hz. Enes (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:Allahu Teâlâ hazretleri şöyle seslenir: Beni bir gün zikreden veya bir makamda benden korkan kimseyi ateşten çıkarın!”Tirmizî, Cehennem 9, (2597).

Ebû’d-Derdâ (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resûl-i Ekrem (aleyhissalâtu vesselâm), (bir gün) sordu:En hayırlı olan ve derecenizi en ziyade artıran, melîkinizin yanında en temiz, sizin için gümüş ve altın paralar bağışlamaktan daha sevaplı, düşmanla karşılaşıp boyunlarını vurmanız veya boyunlarınızı vurmalarından sizin için daha hayırlı olan amelinizin hangisi olduğunu haber vereyim mi ?Evet! Ey Allah’ın Resûlü! dediler.Allah’ın zikridir! buyurdu.Tirmizî, Daavat 6, (3374); Muvatta, Kur’ân 24.

Hz. Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Hamr şu iki ağaçtandır: Hurma ve asma.”Müslim, Eşribe 13, (1985); Tirmizî, Eşribe 8, (1876); Ebü Dâvud, Eşribe 4, (3678); Nesâî, Eşribe 19, (8, 294).

Mu’aykîb (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ‘a, musalli ‘nin secde edeceği yerdeki toprağın düzlenmesinden sual edildi… “

Yine İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ)’tan rivayet edildiğine göre: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), bir adamın:Şübrüme adına lebbeyk! dediğini işitir.Şübrüme de kim? diye sorar. Adam:Bir kardeşim veya bir yakınım! diye cevap verir. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) :Sen kendi hesabına hacc yapmış mısın? diye sorar. “Hayır!” cevabını alınca:Öyleyse önce kendi adına hacc yap, sonra Şübrüme adına yaparsın! der.”Ebu Dâvud, Menâsik 26, (1811); İbnu Mâce, Menâsik 9, (2903).TEŞRİK GÜNLERİNDE TEKBİR