AyetHadis.com

Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Hangi kadın, kocası kendisinden razı olarak vefat ederse, cennete girer.”Tirmizi, Radâ 10, (1161).

Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalatu vesselâm şu duayı çok yapardı:Ey kalbleri çeviren Allahım! Kalbimi dinin üzerine sâbit kıl! Ben (bir gün kendisine):Ey Allah’ın resûlü! Biz sana ve senin getirdiklerine inandık. Sen bizim hakkımızda korkuyor musun? dedim. Bana şöyle cevap verdi: “Evet! Kalpler, Rahmân’ın iki parmağı arasındadır. Onları istediği gibi çevirir.”Tirmizi, Kader 7, (2141).

Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam: “Allahın, ümmetim için perşembe günü ilk vaktin(de yapılan iş)i mübarek kıl” diye dua ettiler.

İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor:Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) aramızda olduğıı halde biz Veda haccından bahsederdik ve Veda haccının ne olduğunu bilmezdik. (Veda haccında Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Allah’a hamd ve sena edip sonra da Mesih Deccâl’ı mevzubahis etmişti, sözü onun hakkında epeyce uzatıp şunları da söylemişti:

Allah’ın gönderdiği her peygamber, ümmetini onunla korkuttu. Hz.Nuh (aleyhisselâm) ve ondan sonra gelen bütün peygamberler onunla korkuttular. Bilesiniz o, aranızdan çıkacaktır. Onun şe’ninden (yapacğı icraatler) hiç bir şey size gizli kalmayacak. Çünkü sizlere gizlemez. Rabbinizin gözü kör değildir. Halbuki onun sağ gözü kördür. Onun gözü pertlek bir üzüm gibidir.Haberiniz olsun! Allah sizlere birbirinizin kanını, malını haram kıldı, bunlar,şu günlerinizin, şu beldenizdeki haramlığı gibi haramdır.Acaba tebliğ ettim mi?” (Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın bu sorusuna cemaat hep bir ağızdan:Evet diye cevap verdi. Bunun üzerine üç sefer:Ya Rab şâhid ol! Ya Rab şâhid ol! Ya Rab şâhid ol! dedi ve tekrar cemaate yönelerek:Vah size! -veya eyvah size!- Benden sonda dönüp birbirlerinizin boyunlarını vuran kâfirler olmayın! dedi.”Buharî, Hacc 132, Edeb 43, 95, Hud 9, Diyât 2, Fiten 8; Müslim, İmân 119, (66).

Büreyde radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bir ölü üzerine, gömüldükten sonra namaz kıldı.”

Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular: “Abdesti olmayanın namazı yoktur. Üzerine Allah’ın ismini zikretmeyen kimsenin abdesti de abdest değildir.”Ebu Dâvud, Tahâret 48, (101).

İbnu Mes’ud (radıyallahu anh)’un anlattığına göre: “Kendisi, hanımından bir cariye satın alır. Ancak karısı bir şart koşarak der ki: “Şayet cariyeyi satacak olursan, satın aldığın fiyatla ben alacağım.” Bu hususta Hz. Ömer (radıyallahu anh)’e sordum. Bana: “Câriyeye yaklaşma. Onda başka birisi için şart var” dedi.Muvatta, Büyû5, (2, 616).

Amr İbnu Şuayb babası tarikiyle bildiriyor: “Abdullah’la -ki babasıdır- tavafta bulundum. Kâbe’nin arka kısmına gelince: “istiâzede (sığınmada) bulunmuyor musun?” dedim.Ateşten Allah’a sığınırım! dedi ve yürüdü. Haceru’l-Esved’e kadar gelip istilâmda bulundu. Rükn ile kapı arasında (Mültez m’de) durarak göğsünü, yüzünü, kollarını ve avuçlarını şöyle yamadı -onları iyice açarak gösterdi- ve sonra:İşte Resûlullah’ı aynen böyle yaparken gördüm! dedi.Ebu Dâvud,Menâsik 55, (1899).

Ma’dan İbnu Ebî Talha anlatıyor:Hz. Ömer (radıyallâhu anh), cuma günü hutbe verdi. Önce Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı hatırlattı, sonra Hz. Ebû Bekir (radıyallahu anh)’i andı. Sonra da şunları söyledi:

Ben rüyamda bir horoz gördüm, bana üç gaga vurdu. Bunu, ecelim yaklaştı diye yordum. Bazı kimseler, yerime birini seçmemi söylüyorlar, Allah ne dini, ne hilafetini, ne de Resûlü (aleyhissalâtu vesselâm) ile gönderdiği şeyi zayi edecek değildir. Eğer ecelim çabucak gelirse hilâfet, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ölürken kendilerinden razı bulunduğu şu altı kişinin müşâveresi ile belirlenecektir. Ben biliyorum ki, bazıları bu seçime dil uzatacaklardır. Bunlar benim şu elimle İslâm’a kattığım kimselerdir. Eğer bunu yaparlarsa bilin ki, onlar ancak Allah’ın düşmanlarıdır, kâfırlerdir, sapıklardır.Sonra sözüne şöyle devam etti:Ey Rabbim, seni Ensâr’ın ümerâsına şâhid kılıyorum. (Bilin ki) ben onları, adaletli olsunlar ve halka dinlerini, Peygamberlerinin (aleyhissalâtu vesselâm) sünnetini öğretsinler (zekatı) aralarında taksim etsinler, dini meselelerde müşkilatla karşılaşınca bana bildirsinler diye başlarına tayin ettim.Hz. Ömer (radıyallâhu anh)’in bu hutbesinden bir cuma geçmişti ki hançerlendi. Yanına girmek için önce Muhacirler’e, sonra Ensâr’a, sonra Medineliler’e, sonra Şamlılar’a, sonra Iraklılar’a sırayla izin verdi. Biz huzura girenlerin sonuncusu idik. Siyah bir bürde ile yarası sarılmış, üzerinden kanlar akıyor vaziyette gördük.Bize vasiyette bulun! dedik. Ona bizden başka vasiyet talebinde bulunan olmadı.Size dedi, Allah’ın Kitabı’nı vasiyet ediyorum. Zira ona uyduğunuz müddetce asla sapıtmazsınız. Size Muhacirler’i de vasiyet ediyorum. Zira insanlar çoğalırken onlar azalıyor. Size Ensâr’ı da vasiyet ediyorum. Zira onlar, imanın sığındığı melcedir. Size bedevîleri de vasiyet ediyorum.

Zira onlar aslınız, dayanağınızdır.Bir rivayette şöyle denmiştir: “…Zira onlar kardeşlerinizdir, düşmanınızın düşmanıdır. Size zımmîleri de vasiyet ediyorum, zira onlar Peygamberimiz (aleyhissalâtu vesselâm)’in zimmeti ve ailenizin rızkıdır. Beni terkedin artık.”Buhârî, Ahkâm 51, Müslim, İmâret 12, (1823); Tirmizî, Fiten 48, (2226); Ebû Dâvud, Harâc 8, (2939).Bir rivayette şöyle gelmiştir: “Hz. Ömer (radıyallâhu anh) hançerlendiği zaman kendisine: “Birini yerinize seçseniz!” denilmişti. Şu cevabı verdi:Yani işinizi sağken de, ölmüşken de ben mi sırtımda taşıyayım? Mamafih, birisini seçecek olsam (bu caizdir, zira) benden daha hayırlı olan Ebû Bekir seçmiştir. Seçimi terkedecek olsam (bu da caizdir zira) benden daha hayırlı olan Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) da seçimi terketti. Ben istedim ki, bundaki nasibim başa baş olsun, ne lehime ne de aleyhime. . .Abdullah İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) dedi ki: “(Ömer’in bu sözü üzerine) anladım ki, yerine kimseyi tayin etmeyecektir.” Oradakiler:Allah hayırlı mükâfaatlar versin. Sen şu şu hizmetleri yaptın dediler. O da: “Uman ve korkan” diye cevap verdi.”

Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Aramızda bedevî ve gayr-ı Arapların da bulunduğu bir cemaatte Kur’ân okuyorduk. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) yanımıza geldi.Okuyun, dedi. Her okuyuş güzeldir. Öyle kimseler gelecek ki, onlar, Kur’ân’ın kelime ve lafızlarını, ok yapılacak çubuğun düzlenmesi gibi düzleyecekler. Ondan elde edilecek ücreti âhirete bırakmayıp dünyada alacaklar.Ebu Dâvud, Salât 139, (830).TİLÂVET ÂDÂBI