AyetHadis.com

Buhari merhumun kaydettiğine göre: “Safiyye Bintu Şeybe radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, hanımlarından birinin düğününde iki müdd miktarında arpa(dan yapılan yemek) ile ziyafet verdi.”Buhari, Nikah 70).

Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Safiyye Bintu Huyey radıyallahu anha ile evlenmiş olarak Medine-i Münevvere’ye geldiği zaman, Ensar kadınları (yanıma) gelip ondan (ve güzelliğinden bana) haber verdiler. Hz. Aişe devamla der ki:- “Kendimi tanınmayacak bir hale getirip, üzerime örtu alıp (onu görmek üzere) ben de gittim. Resulullah aleyhissalatu vesselam (açık olan) gözüme bakıp beni tanıdı. Bunun üzerine ben hemen geri döndüm ve hızlıca yürüdüm. Aleyhissalatu vesselam da peşimden gelerek bana yetişti ve beni kucakladı. Sonra: “(Safiyye’yi) nasıl buldun?” diye sordu. Ben de: “Bırak (beni)! Yahudi kadınlardan bir yahudi kadındır!” dedim.”

Ebu’d-derda radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Size oruç, namaz ve sadakanın derecesinden daha üstün olan şeyi haber vermeyeyim mi?”Evet (Ey Allah’ın Resulü, söyleyin!) dediler.İnsanların arasını düzeltmektir. Çünkü insanların arasındaki bozukluk (dini) kazır.Ebu Davud, Edeb 58, (4919); Tirmizi, Kıyamet 57, (2511).Tirmizi’de şu ziyade gelmiştir: “Ben saçı kazır demiyorum, velakin dini kazır (diyorum).”

Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) hazretleri anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Sizden biri içiyle dışıyla Müslüman olursa, yaptığı herbir hayır en az on mislinden, yedi yüz misline kadar sevabıyla yazılır. İşlediği her bir günah da sâdece misliyle yazılır. Bu hâl, Allah’a kavuşuncaya kadar böyle devam eder.”Buharî, İman 31; Müslim, İman 205, (129).

Yine İbnu’l-Müseyyeb, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın ashabından, Nadre İbnu’l-Ektem denen ensârdan bir zattan naklen kaydettiğine göre, demiştir ki:Ben bâkire bildiğim bir kadınla evlendim, gerdeğe girince hâmile olduğunu gördüm. (Durumu Resûlullah’a arzettiğim vakit) Aleyhissalâtu vesselâm:

Fercinden istifaden sebebiyle mehir onundur, çocuk da sana köledir” buyurdu ve aramızı ayırdı. İlâveten: “Çocuğu doğurunca had uygulayın!” emretti.”Ebu Davud, Nikâh 38, (2131, 2132).

Nafi rahimehullah anlatıyor: “İbnu Ömer, cenaze için kılınan namazda kıraata yer vermezdi.”Muvatta, Cenaiz 19, (1, 255).

Ca’fer İbnu Muhammed İbni Mesleme (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) öğle ve ikindi namazlarını; Arafat’ta tek bir ezan ve iki ayrı ikâmetle kıldı. İki namaz arasında nafile kılmadı. Müzdelife ‘de de akşamla yatsıyı bir ezan ve iki ikâmetle kıldı ve aralarında nafile kılmadı.”Ebu Dâvud, Menâsik 57, (1906).

Bir başka rivâyette (Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın) şöyle söylediği kaydedilmiştir: “Kim bir cemâate misafir olur ve fakat misafir, (ağırlanmaktan) mahrum kalırsa, -ona yardım, her müslüman üzerine hak (bir vazife) olması hasebiyle- bir gecelik (ağırlanma) masrafını o cemâatin ekininden ve malından alır.”Ebu Dâvud, Et’ime 5, (3751).

Ebu Vâil, Rebi’a kabilesinden el-Hâris İbnu Yezid el-Bekri adında bir adamdan naklen anlatıyor:Medine’ye gelmiştim, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın yanına gittim. Mescid, cemaatle dolu idi. Orada dalgalanan siyah bayraklar vardı. Hz. Bilal radıyallahu anh kılıcını kuşanmış, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın yanında duruyordu. Ben: Bu insanların derdi ne, (ne oluyor)? diye sordum.Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Amr İbnu’l-Âs’ı, Rebi’a’ya doğru göndermek istiyor, (onun hazırlığı var)! dediler. Ben:Âd elçisi gibi olmaktan Allah’a sığınırım dedim. Aleyhissalâtu vesselâm: “Âd elçisi de nedir?” buyurdular. Ben:Bunu çok iyi bilen kimseye düştünüz. Âd (kavmi) kıtlığa uğrayınca Kayl’ı kendileri için su aramaya gönderdi. Kayl da, Bekr İbnu Muâviye’ye uğradı. O, buna şarap içirdi ve Mekke’de o sıralarda seslerinin ve tegannisinin güzelliğiyle meşhur Cerâde isminde iki cariye de şarkılar söyledi. (Bu suretle bir ay kadar kaldıktan) sonra, Mühre (İbnu Haydân Kabilesi’nin) dağına müteveccihen oradan ayrıldı. Dedi ki:

Ey Allahım! Ben sana ne tedavi edeceğim bir hasta, ne de fiyesini ödeyeceğim bir esir için gelmedim. Sen kulunu, sulayıcı olduğun müddetçe sula. Onunla birlikte Bekr İbnu Muâviye’yi de sula. -Böylece kendisine içirdiği şarap için ona teşekkür eder.-Bunun üzerine onun için üç parça bulut yükseltildi. Biri kızıl, biri beyaz, biri de siyah. Ona: “bunlardan birini seç!” denildi. O, bunlardan siyah olanını seçti. Ona:Âd kavminden tek kişiyi bırakmayıp helak edecek bu bulutu toz duman olarak al! denildi.”Bunu söyleyince Aleyhissalâtu vesselâm:(Onlara) sadece şu -yüzük halkası- miktarında rüzgâr gönderildi buyurdular ve arkasından şu meâldeki âyet-i kerimeyi tilavet ettiler: “Âd (kavminin helâk edilmesinde) de (ibret vardır). hani onların üzerine o kısır rüzgârı göndermiştik. Öyle bir rüzgâr ki, her uğradığı şeyi (yerinde) bırakmıyor, mutlaka onu kül gibi savuruyordu” (Zariyat 41-42).Tirmizi, Tefsir, Zariyat, (3269, 3270).KEL, ALATENLİ VE ÂMÂ’NIN KISSASI

Hz. Aişe radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam’ı ayakta ve otururken su içerken gördüm. yalınayak ve ayakkabılı olduğu halde namaz kılarken gördüm. Namazdan sağı ve solu üzerine ayrılırken de gördüm.”Nesai, Sehv 100, (3, 82).