Cabir İbnu Semüre radıyallahu anh anlatıyor: “Bir adam hanımına temas ederken giydiği elbisesinin içerisinde (elbiseyi yıkamadan) namaz kılıp kılamayacağını sordu. Aleyhissalâtu vesselâm: “Kılabilir. Ancak herhangi bir bulaşık görürse onu yıkaması gerekir” dedi.”* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *MESTLER ÜZERİNE MESH
Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bana şöyle buyurdular:Biliyor musun, senin kavmin Kâ’be’yi yeniden inşa ederken Hz. İbrahim’in atmış bulunduğu temellere (tam riayet etmeyip) inşaatı kısa tuttu.Ben: “Ey Allah’ın Resûlü dedim, inşaatı Hz. İbrahim’in temellerine oturtmayacak mısın?” dedim.Kavmin küfre yakın omasa mutlaka yapardım! buyurdu.İbnu Ömer radıyallahu anhüma dedi ki: “Hz. Aişe radıyallahu anha’nın bunu Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’dan işitmesine göre, ben Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın, Hıcr’ı takip eden iki rüknün istilâmını terketmesini, Kâ’be’nin inşaatının Hz. İbrahim aleyhisselâm’ın temelleri üzerine tamamlanmamış olmasıyla izah ederim.”Buhari, İlm 48, Hacc 42, Enbiya 8, Tefsir, Bakara 10, Temenni 9; Müslim, Hacc 399, (1333); Muvatta, Hacc 104, (1, 363, 364); Nesai, Hacc 125, (5, 214-216); Tirmizi, Hacc 47, (875).
Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Her kim akşam olunca Hâ-mim el-Mü’min süresini baştan, 3. (dahil) âyetine kadar ve âyete’l-Kürsîyi okuyacak olursa bu iki Kur’ân kıraati sayesinde sabaha kadar muhafaza olunur. Kim de aynı şeyleri sabahleyin okursa onlar sâyesinde akşama kadar muhafaza edilirler.”Tirmizî, Sevâbu’l-Kur’ân 2, (2882).
Hârise İbnu Vehb (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) Mina’da bize, sayıca en çok olduğumuz ve en ziyade güven içinde olduğumuz bir zamanda namazı iki rek’at kıldırdı.”Buharî, Taksîr 2, Hacc 84; Müslim, Salâtu’l-Müsâfirîn 21, (696); Ebu Dâvud, Hacc 77, (1965); Tirmizî, Hacc 52, (882); Nesâî, Taksîru ‘ s-Salât 3, (3, 119, 120).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Halide Bintu Enes Ümmü Benî Hazm es-Saidiyye radıyallahu anhâ’nın anlatığına göre: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’a gelmiş, (tedavide okuduğu) duayı Aleyhissalâtu vesselâm’a (kontrol ettirmek üzere) arzetmiştir. Aleyhissalâtu vesselâm (dua metninde mahzurlu bir kelam görmediği için) o duayı tedavide okumasına ruhsat vermiştir.”YILAN VE AKREP SOKMASINA KARŞI RUKYE (DUA)
İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: Abdullah İbnu Übey İbni Selül öldüğü zaman oğlu (radıyallahu nah) Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın huzur-i âlîlerine çıkıp, mübarek gömleklerini babasına kefen olarak vermesini talep etti. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) talebi kabul edip verdi. Bunun üzerine, babasının cenâze namazını kıldırıvermesini talep etti. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bu talebi de kabul etti ve namaz kıldırmak üzere kalktı. Ancak, Hz. Ömer (radıyallahu anh) kalkarak Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın elbisesinden tuttu ve: “Ey Allah’ın Resulü, Rabbin seni, ona namaz kılmaktan men etmişken, sen nasıl ona namaz kılarsın?” diye müdahale etti. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): “Allah beni muhayyer bırakmıştır, zira: “Onların ister bağışlanmasını dile, ister dileme, birdir. Onlara yetmiş defa bağışlanma dilesen de Allah onları bağışlamayacaktır” (Tevbe, 80) buyurmaktadır. ben yetmişden de fazla bağışlama talebinde bulunacağım” dedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh): “Ama, o münafıktır!” dedi.Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buna rağmen onun ardından namaz kıldı. Bunun üzerine Cenab-ı Hakk şu ayeti inzal buyurdu: “Onlardan ölen hiç kimse için ebediyyen namaz kılmayacaksın, mezarı başında da durmayacaksın. Çünkü onlar Allah ve Resûlüne inanmadılar, fâsık olarak öldüler” (Tevbe, 84)Hz. Ömer (radıyallahu anh) der ki: “Sonra o gün Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a karşı izhar ettiğim cür’ete hayret ettim. Allah ve Resûlü daha iyi bilirler.” (Bu son cümlenin İbnu Abbas’ın sözü olma ihtimali de mevcuttur).Buhari, Cenaiz 85, Tefsir, Berâe 12; Müslim, Fedâilu’s-Sahâbe 25, (2400), Sıfatu’l-Münâfıkin 3, (2744); Tirmizi, Tefsir 3096 H.; Nesai, Cenaiz 69, (4, 68).Tirmizi’nin rivayetinde şu ziyade var: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bu ayetten sonra münafıkların cenaze namazını kılmadı.”* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Ebu Zerr (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:Her gün, sizin her bir mafsalınız için bir sadaka terettüp etmektedir. Her tesbih bir sadakadır. Her tahmîd bir sadakadır, her bir tehlîl bir sadakadır. Emr-i bi’l-ma’ruf bir sadakadır. Nehy-i ani’l-münker de bir sadakadır. Bütün bunlara, kişinin kuşlukta kılacağı iki rek’at nemaz kâfi gelir.Müslim, Müsâfirîn 84, (720); Ebu Dâvud, Salât 301, (1286).
Yine İbnu Abbas (radıyallahu anhüma), “Ey iman edenler, birbirinizin mallarını haram sebeplerle yemeyin. Meğer ki, (o mallar) sizden karşılıklı bir rızadan (doğan) bir ticaret (malı) ola…” (Nisa 29) ayetiyle ilgili olarak şu açıklamayı yaptı: “Bu ayet indiği zaman kişi, bir başkasının yanında yemeyi nefsine haram etti. Sonra Cenâb-ı Hakk bu âyeti Nûr suresinde yer alan şu ayetle neshetti: “…Evlerinizde veya babalarınızın evlerinde veya annelerinizin evlerinde veya erkek kardeşlerinizin evlerinde veya kızkardeşlerinizin evlerinde veya amcalarınızın evlerinde veya halalarınızın evlerinde veya dayılarınızın evlerinde, veya teyzelerinizin evlerinde veya kahyası olup anahtarlar elinde olan evlerde, ya da dostlarınızın evlerinde izinsiz yemek yemenizde bir sorumluluk yoktur. Bir ara veya ayrı ayrı yemenizde bir sorumluluk yoktur” (Nur 61). Bundan önce zengin kişi, ehlinden olan kimseyi yemeğe davet ederdi de çağrılan kimse:-(Nisa suresindeki ayeti gözönüne alarak): Benim bundan yemem günahtır, zira fakirin bundan yeme hakkı benden fazladır” derdi. (Nur suresindeki) bu ayetle, Müslümanlara (ayette sayılan kimselere ait olmak üzere) üzerine Allah’ın ismi zikredilen yemeklerinden yemeleri helal kılındığı gibi, ehl-i kitabın yiyecekleri de helal kılındı.”Ebu Dâvud, Et’ime 6, (3753).
Saffan İbnu Ümeyye (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Mescide uyumak üzere ridasını yastık yaparak uzanmıştı. Uyurken bir hırsız gelip ridasını aldı. Ama Saffan (uyanarak) hırsızı yakaladı, doğru Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’e götürdü. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) derhal elinin kesilmesini emretti. Saffan:Ey Allah’ın Resûlü, ben bunu istememiştim, ridam ona sadaka olsun! dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm):Onu bana getirmezden önce niye yapmadın? diyerek, teklif reddetti.”Ebû Dâvud, Hudud 14, (4394); Nesâî, Sârik 4, (8, 68); Muvatta, Hudud 28, (2, 834).
Eslem mevlâ Ömer İbnu’l-Hattâb anlatıyor: “Ömer İbnu’l Hattâb (radıyallahu anh)’ı dinledim, diyordu ki: “Bugün Allah, İslâm’ı hakim ve güçlü kılmış, küfrü ve kâfırleri de bertaraf etmiş olduğuna göre remel yapmanın ve omuzu açmanın (ızdıba) ne gereği var. Ancak bununla beraber, bizler, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’la birlikte yapmış olduğumuz şeylerden hiçbirini bırakmayız.”Ebu Dâvud, Menâsik 51, (1887).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
AyetHadis.com 