AyetHadis.com

Mücahid anlatıyor: “Ben İbnu Ömer (radıyallahu anh)’le beraberdim. Ona bir kuyumcu gelerek: “Ey Ebu Abdirrahman! Ben altın işliyor ve bunu kendi ağırlığından fazla altınla satıyorum. Böylece ona harcadığım el emeği miktarında fiyatını artırıyorum” dedi. İbnu Ömer (radıyallahu anh) onu bu işten yasakladı. Kuyumcu aynı meseleyi tekrar tekrar söyledi. Her seferinde İbnu Ömer (radıyallahu anh) onu bu işten yasakladı ve son olarak da şunu söyledi: “Dinar dinarla, dirhem dirhemle satılır. Aralarında fazlalık olamaz. Bu, Peygamberimizin bize vasiyetidir, biz de size vasiyet ediyoruz (tebliğ edip duruyoruz).” Bu rivayet Muvatta’da tam olarak gelmiştir. Nesâî ise sâdece Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’in sözünü kaydeder.Muvatta, Büyû 31, (2, 633); Nesâî, Büyû 46, (7, 278).

Abdullah İbnu Amr İbni’l-Âs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Veda haccında Mina’da, halkın meselelerini kendisine sorması için durmuştu. Bir adam gelip:(Ben kurbanın traştan önce olacağını) bilemedim ve kurbandan önce traş oldum? dedi. Resûlullah (aleyhissalàtu vesselâm):(Şimdi de kurbanını) kes, burada bir beis yok cevabını verdi. Bir başkası daha gelip:(Taşı kurbandan önce atmak gerektiğini) bilemedim ve taşlamayı yapmadan kurban kestim dedi. Buna da:Şimdi taşını at, bunda bir mahzur yok! diye cevap verdi. O gün Resûlullah (aleyhissalâtu vesselàm)’a “Şunu önce, yaptık”; “Bunu sonra yaptık” şeklinde takdim te’hirle ilgili her ne soruldu ise hepsine: “Yap bunda bir mahzur yoktur!” diye cevap verdi.”Buhârî, Hacc 131, İlm. 23, 46,Eymân 15; Müslim, Hacc 327, (1306); Muvatta, Hacc 242, (1, 421); Tirmizî, Hacc 76,(916); Ebu Dâvud, Menâsik 80, (2014); İbnu Mâce, Menâsik 74, (3051).

Abdullah İbnu Amr İbni’l-Âs (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Öğlenin (başlama) vakti, güneşin (tepe noktasından batıya) meylettiği zamandır. Kişinin gölgesi kendi uzunluğunda olduğu müddetçe öğle vakti devam eder, yani ikindi vakti girmedikçe. İkindi vakti ise güneş sararmadıkça devam eder. Akşam vakti ufuktaki aydınlık (şafak) kaybolmadığı müddetçe devam eder. Yatsı namazının vakti orta uzunluktaki gecenin yarısına kadardır. Sabah namazının vakti ise fecrin doğmasından (yani şafağın sökmesinden) başlar, güneş doğuncaya kadar devam eder. Güneş doğdu mu namazdan vazgeç. Çünkü o, şeytanın iki boynuzu arasından doğar.”Müslim, Mesâcid,173, (612); Ebü Dâvud, Salât 2, (396); Nesâî, Mevakît 15, (1, 260).

İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Taif’i kuşatınca hiç bir netice elde edemedi. Bunun üzerine:İnşaallah yarın yolcuyuz (muhasarayı kaldıracağız) dedi. Bu Ashabın pek ağrına gitti:Yani, Taif’i fethetmeden gidecek miyiz -bir rivayette “denecek miyiz”- dediler. Aleyhissalatu vesselam da:Sabahleyin saldırın! buyurdular. Sabahleyin saldırdılar ve birçokları yaralar aldı. Resulullah tekrar:Yarın İnşaalllah gideceğiz! buyurdular. Bu sefer akserler memnun kaldılar. Aleyhissalatu vesselam (onların haline) güldü.”Buhari, Meğazi 56, Edeb 68, Tevhid 31; Müslim, Cihad 82, (1778).

Hz. Aişe radıyallahu anhâ anlatıyor: “Resülullah aleyhissalatu vesselam hücreme girmişlerdi. Atılmış bir ekmek parçası gördüler. Hemen onu alıp silerek yediler ve: “Ey Aişe! Kerim olana ikram et! (Yani kıymetli olan ekmeğe hürmet et!) Zira şu ekmek, bir kavme nefret edip kaçmışsa bir daha dönmemiştir” buyurdular.”AÇLIKTAN ALLAH’A SIĞINMAK

Talha İbnu Musarrıf anlatıyor: “İbnu Ebî Evfâ radıyallahu anh: “Resûlullah vasiyette bulundu mu?” diye sordum.Hayır dedi. Ben tekrar:

Öyleyse, kendi vasiyette bulunmaksızın halka nasıl vasiyeti farz kılar veya emreder” dedim.Kitabullah’ı vasiyet etti diye cevap verdi.”Buhârî, Vesâya 1, Megâzî 83, Fezâilu’l-Kur’ân 18; Müslim, Vasiyet 16, (1634); Tirmizî, Vesâya 4, (2120); Nesâî, 2 (6, 240).

Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm kaza-yı hacette bulunmak istediği zaman yere yaklaşıncaya kadar elbisesini kaldırmazdı.”Ebu Dâvud, Taharet 6, (14); Tirmizi, Tahâret 10, (14).

Ebu Temime el-Hüceymi, Ebu Cüreyy el-Hüceymi’den, o da babasından (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a gelip:Aleyke’s-selâm ya Resulullah. (Sana olsun selam ey Allah’ın Resulü!) dedim. Bana hemen müdahale etti:Aleyke’s-selam deme. Çünkü aleyke’s-selâm diye verilen selam, ölülerin tahiyyesidir. Selam verdiğin zaman, Esselamu aleyke” de! Sana mukabele eden de, “Ve aleykesselam!” der.”Ebu Davud, Libas 28, (4048), Edeb 151, (5209); Tirmizi, İsti’zan 28, (2722, 2723).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

Ümmü Habibe radıyallahu anha’nın anlattığına göre, Ubeydullah İbnu Cahş’ın nikahı altında idi. Ubeydullah Habeşistan’da vefat etti. Necaşi rahimehullah, onu Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’a nikahladı. Ve Resulullah’a bedel, Ümmü Habibe’ye dörtbin dirhem mehir verdi. Sonra onu, Aleyhissalatu vesselam’a Şürahbil İbnu Hasene ile birlikte gönderdi ve (mehir miktarını) Resulullah’a mektupla bildirdi. Resulullah aynen kabul etti.”Ebu Davud, Nikah 29, (2107- 2108)MEHRİN AHKÂMI

İbnu Abbâs radıyallahu anhümâ anlatıyor: “Kureyşliler, birbirlerine küfrün ve sapıklığın devamını tavsiye ettiler ve aralarında:Bizim üzerinde olduğumuz şey var ya, bu, o köksüz sürgün (mesabesinde olan Muhammed)in üzerinde olduğu şeyden daha doğrudur! dediler. Bunun üzerine, Allah Teâla hazretleri Kevser sûresini inzal buyurdu:Şüphesiz ki biz sana kevseri verdik. Öyleyse Rabbin için namaz kıl ve kurban kes. Asıl arkası kesik (nesilsiz) olan, sana düşmanlık edenin ta kendisidir (Kevser 1-3).Bundan sonra Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın beş erkek çocuğu oldu. Dördü Hz. Hatice radıyallahu anhâ’dan: Abdullah; bu in büyükleri idi; Tâhir; -bunun Abdullah olduğu ve bunların üç tane oldukları da söylenmiştir-; Tayyib, Kâsım ve Mâriye’den olan İbrahim.Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın dört tane de kızı vardı: Bunlardan Zeyneb, Ebu’l-As İbnu’r-Rebî’in nikâhı altında idi. Rukiyye ve Ümmü Külsûm: Bu ikisi, Ebu Leheb’in oğulları olan Utbe ve Uteybe’nin nikâhı altında idiler. “Ebu Leheb’in iki eli kurusun ve kurudu da…” (Tebbet 1-5) vahy-i şerifi nazil olduğu zaman, Ebu Leheb oğullarına onları boşamalarını emretti. Bunun üzerine Hz. Osman önce Rukiyye ile evlendi. Rukiyye onunla birlikte Habeşistan’a hicret etti. Orada Hz. Osman’ın Abdullah adında bir oğlu dünyaya geldi. Hz. Osman ona izafeten (Ebu Abdillah diye) künye almıştı. Sonra Rukiyye radıyallahu anhâ vefat etti. Ondan sonra Hz. Osman Ümmü Külsûm radıyallahu anhümâ ile evlendi.Hz. Fâtıma radıyallahu anhâ: Bu Hz. Ali radıyallahu anh’ın nikâhı altında idi. Hz. Ali’nin Fatma’dan Hasan, Hüseyin ve Muhsin adlarında üç erkek çocuğu ile Zeyneb ve Ümmü Külsüm adlarında iki kız çocuğu dünyaya geldi. Bunlardan Zeyneb, Abdullah İbnu Ca’fer radıyallahu anhüma’nın nikâhı altında idi. Hz. Ali, Ümmü Külsûm’u da Hz. Ömer’e nikâhlamıştı, radıyallahu anhüm ecmâin.”Rezîn tahric etmiştir.* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *