AyetHadis.com

Übey İbnu Ka’b radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Cum’a günü, ayakta Tebareke’yi okudu. Bize Allah’ın günlerini (Kıyamet’i) hatırlattı. Bu sırada Ebu’d-Derda -veya Ebu Zerr bana dürttü ve: “Bu sure ne zaman indirildi? Ben, onu şu ana kadar işitmedim” dedi. Ubey ona: “Sus!” diye işaret etti. Namazdan çıkınca: “Ben sana bu surenin ne zaman indirildiğini sordum, sen bana söylemedin!” dedi. Ubey de: “Bugünkü namazından, bu lakırdıdan başka bir nasibin yok!” diye cevap verdi. Soru sahibi (koşarak) Resulullah aleyhissalatu vesselam’a gitti ve hadiseyi anlatarak Ubey’in kendisine söylediğini haber verdi. Resulullah da ona: “Übey doğru s¢ylemiş” cevabında bulundu.”CUMA NAMAZINDA KIRAAT

Hz. Aişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: “Hz. Peygamber (aleyhissâlâtu vesselâm)’e (yahudîler tarafından) sihir yapıldı. Öyle ki, Resülullah (âleyhissalâtu vesselâm) yapmadığı bir şeyi yaptım vehmine düşüyordu. Bir gün benim yanımda iken Allah’a dua etti, sonra tekrar dua etti. Ve dedi ki:Ey Aişe, hissettin mi, sorduğum husustâ Allah bânâ fetvâ verdi?Hangi hususta Ey Allah’ın Resülü? dedim.İki kişi bana gelip, biri başucumda, diğeri de ayak tarafımda oturdu. Biri diğerine:

Bu zâtın rahâtsızlığı nedir?” dedi. Öbürü:Büyüdür! dedi. Önceki tekrar sordu:Kim büyüledi? Diğeri:Lebîd İbnu’l-Asâm adındaki Benî Züreykli bir yahudî diye cevap verdi. Öbürü:Büyüyü neye yaptı? dedi. Arkadâşı:Bir târâkla saç döküntüsüne ve bir de erkek hurmâ tomurcuğunun içine! cevabını verdi. Diğeri:Pekalâ, şimdi nerede? diye sordu. Arkâdaşı:Zervân kuyusunda! cevâbını verdi.”Bunun üzerine Resülullah (âleyhissalâtu vesselâm) Ashâbından bir grupla birlikte (radıyallâhu anhüm) kuyuya gitti, ona baktı, kuyunun üzerinde bir hurma vardı. Sonra benim yanıma dönüp:Ey Aişe! AIIah’a yemin olsun, kuyunun suyu sanki kına ıslatılmış gibi (bulanık) ve (o kuyu iIe sulanan) hurmâ ağaçlarının başları da sanki şeytanların başIarı gibiydi! dedi. Ben:Ey Allah’ın Resülü! Onu (kuyudan) çıkardın mı? diye sordum.Hayır dedi ve ilave etti:Bana gelince, Allah bana âfiyet Iütfetti ve şifa verdi. Ben ondan halka bir şer gelmesine sebep olmaktan korktum!Resülullah onun gömülmesini emretti ve yere gömüldü”Buhârî, Tıbb 47, 49, 50, Cizye 14, Edeb 56; Müslim, Selâm 43, (2189).

Saib İbnu Ebi’s-Sâib (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a geldim. Beni O’na zikredip hakkımda medh u senada bulun(arak tanıt)maya başladılar. Bunun üzerine Aleyhissalâtu vesselâm Efendimiz:Ben onu sizden iyi tanırım! buyurdu. Ben (hemen atılıp):Annem, babam sana kurban olsun dedim, doğru söyledin, zîra sen benim ticaret ortağım idin, sen ne iyi ortaktın, ne itham görmüştüm, ne de münakaşa yapmıştık!Ebü Dâvud, Edeb 20, (4836); İbnu Mâce, Ticârât 63, (2287).ŞİİR

Yine Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Hararet şiddetlenince namazı (vakit) biraz serinleyince kılın. Çünkü, şiddetli hararet cehennemden bir kabarmadır.Buhârî, Mevâkît 9, Bed’ü’l-Halk 10; Müslim, Mesâcid 180, (615); Muvatta, Vüküt 28, (1,16); Ebü Dâvud, Salât 4, (402); Tirmizî, Salât 7, (157); İbnu Mâce Salât 4, (677); Nesâî, Mevâkit 5 (1, 248-249).

Büreyde el-Eslemî radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim bir borçluya mühlet verirse, her gün için bir sadaka sevabı kazanır. Kim onun borcunu vadesi geldikten sonra tehir ederse, tehir ettiği müddetçe, her geçen gün (alacağı mal kadar) sadaka yazılır.”BORCUNU İSTEMEDE ANLAYIŞ

Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Kıyametin üç alâmeti vardır, onlar zuhur edince, “daha önce inanmamış olanların artık inanmaları da onlara fayda vermez” (En’âm, 158), Güneşin battığı yerden doğması, Deccâl, Dâbbetu’l-arz.”Müslim, İman 249, (158); Tirmizi, Tefsir, En’âm (3074).

Nâfi merhum anlatıyor: “İbnu Ömer, kulakları için suyu parmağıyla alırdı.”Muvatta, Tahâret 37, (1, 34).ABDESTİ TAM ALMAK

Abdurrahman İbnu Avf (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adamın şöyle söylediğini işittim: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Ömer İbnu’l-Hattâb (radıyallahu anh)’a: “Ey Ebu Hafs, sende fazla kuvvet var. (Haceru’l-Esved’i öpeceğim diye) zayıfa eziyet vermeyesin. Rüknü boş görürsen yanaşarak istilâm et, değilse tekbir getirip geç” dedi. Sonra adam şunu söyledi: “Hz. Ömer (radıyallahu anh)’in bir adama şunu söylediğini işittim: “İnsanlara fazla kuvvetinle eziyet verme.”Rezın’in ilâvesidir. Bu rivayeti Ş’âfiî hazretleri Müsned’inde (2, 43)kaydetmiştir. Ahmed İbnu Hanbel’in Müsned’inde, hadisi bizzat Hz. Ömer rivayet eder (1, 23).

Ebu’d-Derda radıyallahu anh’ın anlattığına göre: “Bir adam kendisine: “Namazda imam okurken ona uyan kimse de Kur’an’dan okur mu?” diye sormuş, o da şu cevabı vermiştir: “Bir adam, Aleyhissalatu vesselam’a her namazda kıraat var mı ?” diye sormuutu da Aleyhissalatu vesselam’dan: “Evet!” cevabını almıştı. Bunun üzerine cemaatten biri de: “Bu vacip oldu” demişti.”

Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ailesine katık sormuştu. “Yanımızda sirkeden başka bir şey yok!” dediler. Aleyhissalatu vesselam onu istedi ve gelince yemeye başladı. Hem yiyor, hem de: “Sirke ne iyi katık! Sirke ne iyi katır! Sirke ne iyi katık!” diyordu.”Müslim, Eşribe 166, (2052); Ebu Davud, Et’ime 40, (3820, 3821); Tirmizi, Et’ime 35, (1843); Nesai, Eyman 21, (7, 14).