Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim abdest alırsa istinsarda bulunsun (sümkürsün), kim taşla istinca yaparsa teklesin.”Buhari, Vudü 25; Müslim, Tahâret 20, 22, (237); Muvatta, Tahâret 2, 3, (1,19); Ebu Dâvud, Tahâret 55, (140); Nesâi, Tahâret 70, 72, (1, 66, 67).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Hz. İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle emretti: “Kim, nikâhı haram olan bir akrabasına cinsî temasta bulunursa -veya şöyle demişti; kim haram yakını ile evlenirse- onu öldürün.”
İbnu Mes ‘ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: Resulullah (aleylhissalâtu vesselâm) ile birlikte (birgece) namaz kıldım. Soluna duruvermiştim, perçemimden tutarak sağına koydu.”Buharî, Ezan 57, 58, 59, 77, 79, İlm 41, Vudû 5, 36, Ezân 161, Vitr 1, Amel fi ‘s-Salât 1, Tefsir, Al-i İmrân 17.,18, I 9, 20, Libâs 71, Edeb 118, Da’avât 10, Tevhîd 27 ; Müslim, Salâtu’1-Müsafirîn 181, (763) ; Muvatta, Salâtu’l-Leyl 11, ( 1,121;122) ; Ebu Dâvud, Salât 70, (610, 611 ) ; Tirmizî, Salât 171, (232) ; Nesâî, İmâmet 45, (2, 104) ; İbnu Mâce, İkâmetu’s-Salât 44, (973).
Süheyl İbnu Sa’d radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Kıyamet günü insanlar beyaz, bembeyaz, has unun çöreği gibi bir yerde toplanacaklar. Orada hiç kimsenin bir işareti (evi, bağı vs.) olmayacak.Buhari, Rikak 44; Müslim, Münafikun 28, (2790).
Nesâî ve Tirmizi’den gelen bir rivayette şöyle denir: “İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ)’a bir mü’mini kasıtlı olarak öldürüp sonra tevbe edip, imana giren, güzel ameller işleyen ve hidayete eren bir kimse hakkında soruldu. Şu cevabı verdi: “Buna nasıl tevbe olur? Ben Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’i şöyle söylerken işittim: “Maktûl, avurtları kana bulanmış olan kâtile asılı olarak getirilir. Kâtili şöyle şikayet eder: “Ey Rabbim, buna sor bakalım beni niçin öldürdü, suçum ne idi?”İbnu Abbas (radıyallahu anh) ilave etti: “Allah’a kasem olsun, Allah bu hükmü indirdi, fakat neshetmedi.”Bu Nesâî’nin rivayetidir. Nesâî, Tahrîmu’d-Dem 2, (85-87).merhum, “Kim bir mü’mini kasden öldürürse cezası içinde ebedî kalacağı cehennemdir” ayeti hakkında şöyle söylemiştir: “Evet, bu cürmün cezası budur. Ancak, Allah dilerse onun bu cezasını affeder.”Ebu Dâvud, Fiten 6, (4276).
Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Biz bir cenaze vesilesiyle Baki’u’l-Ğarkad’da idik. Derken yanımıza Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm çıkageldi ve oturdu. Biz de etrafında (halka yapıp) oturduk. Elinde bir çubuk vardı. Çubuğuyla yere birşeyler çizmeye başladı. Sonra:Sizden kimse yok ki, şu anda cennet veya cehennemdeki yeri yazılmamış olsun! buyurdular. Cemaat:Ey Allah’ın Resûlü, dedi. Öyleyse hakkımızda yazılana itimad edip ona dayanmayalım mı?Çalışın, buyurdular. Herkes kendisi için yaratılmış olana erecektir. Cennetlik olanlar, saadet(e götüren) amelde (muvaffak) olacaktır. Şekâvet ehli olanlar da şekâvet(e götüren) amelde (muvaffak) olacaktır!Sonra şu ayeti tilavet buyurdular. (Mealen): “Kim bağışta bulunur, günahtan kaçınır ve dinin en güzelini tasdik ederse, biz de ona hayır ve kolaylık yolunu kolaylaştırırız” (Leyl 5-7).Buhari, Tefsir, Leyl, Cenaiz 83, Edeb 120, Kader 4, Tevhid 54; Müslim, Kader 6, (2647); Ebu Davud, Sünnet 17, (4694); Tirmizi, Kader 3, (2137), Tefsir, Leyl, (3341).
Mus’ab İbnu Sa’d anlatıyor: “Babama şu ayet hakkında sordum: “Ey Muhammed! “Size amelce en çok zararlı olanları haber verelim mi?” de…” (Kehf, 103) ve dedim ki: “Burada kastedilenler Harûrîler midir?” Bana:-“Hayır, onlar Yahudiler ve Hıristiyanlar’dır. Çünkü Yahudiler, Muhammed (aleyhissalâtu vesselâm)’i tekzib ettiler. Hıristiyanlar ise cenneti tekzib ettiler ve: “Cennette ne yiyecek ne de içecek vardır” dediler.”Buhari, Tefsir, Kehf 5.
Hz. Aişe radıyallahu anhâ anlatıyor: “Bir adam, Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’ın huzuruna girmek için izin istemişti. Aleyhissalâtu vesselâm: “Bu aşiretin kardeşi ne kötü!” buyurdu. Ama adam girince ona iyi davrandı, yumuşak sözle hitap etti. Adam gidince:Ey Allah’ın Resulü! Adamın sesini işitince şöyle şöyle söyledin. Sonra yüzüne karşı mültefit oldun, iyi davrandın dedim. Şu cevabı verdi:Ey Aişe! Beni ne zaman kaba buldun? Kıyamet günü, Allah Teâla hazretlerinin yanında mevkice insanların en kötüsü, kabalığından korkarak halkın kendini terkettiği kimsedir.Buhâri, Edeb 38, 48; Müslim, Birr 73, (2591); Muvatta, Hüsnü’l-Hulk 4; (2, 903, 904); Ebu Davud, Edeb 6, (4791, 4792, 4793); Tirmizi, Birr 59, (1997).
İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Biriniz yemek yeyince, yalamadıkça veya yalatmadıkça elini (mendile) silmesin.”Buhari, Et’ime 52; Müslim, Eşribe 129, (2031); Ebu Davud, Et’ime 52, (3847).
Hz. Ebü Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm)’a el ve ayaklarına kına yakmış bir muhannes getirdiler.Bunu niye getirdiniz, nesi var? diye sordu. Kendisine:Kendisini kadınlara benzetmiştir! dediler. Bunun üzerine Efendimiz emretti ve Naki’ nâm mevkiye sürgün edildi.Ey Allah’ın Resülü, onu öldürmeyelim mi? diye soranlar olmuştu ki:Hayır! dedi, ben namaz kılanları öldürmekten men edildim.Ebü Dâvud, Edeb 61, (4928).HALÛK
AyetHadis.com 