
İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah’a dua edince avuçlarının içini açarak dua et, ellerinin sırtlarıyla dua etme. Duayı bitirince avuçlarını yüzüne sür.”KUNUT

İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah’a dua edince avuçlarının içini açarak dua et, ellerinin sırtlarıyla dua etme. Duayı bitirince avuçlarını yüzüne sür.”KUNUT

Ebu Hüreyre ve İbnu Abbâs (radıyallâhu anhüm) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalatu vesselâm) şeytan kurbanından (şerita) men etti.” Dendi ki şerita, boğazından sâdece deri kısmının kesilip, boyun damarı kesilmeden ölmeye terkedilen (kurbanlık) hayvandır.”Ebü Dâvud, Edâhi 17, (2826).

Müslim’in bir diğer rivayetinde Nafi der ki: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) bir kimse ile alış-veriş yapınca bu satışın bozulmasını istemedi mi kalkar biraz yürür, sonra geri dönerdi.”Müslim, Büyû 45, (1531).

İbnu Abbas (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) uyluğu avret addetti.”Tirmizî, Edeb 40, (2798).

İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhisselatu vesselam buyurdular ki: “Görüyorum ki, yahudilerin havralarını, hıristiyanların da kiliselerini yükselttikleri gibi sizler de mescidlerinizi yükselteceksiniz.”

İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ): “Mina gecelerinde, hiçbir hacı, Mina Akabesi’nin gerisinde geceyi geçirmemelidir.”derdi.Muvatta, Hacc 209, (1, 406).

Hz. Câbir radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’a bal hediye edilmişti. Aramızda lokma lokma taksim etti. Ben kendi payımı aldım, sonra ben: “Ey Allah’ın Resülü, bir lokma daha isterim!” dedim. “Pekiyi!” buyurdu.”

Âmir İbnu Sa’d babasından (Sa’d’dan) (radıyallâhu anh) naklediyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) (secdede) ellerin yere konulmasını, ayakların da dikilmesini emretti.”Tirmizî, Salât 206, (277, 278).

Ebu Esmâ Mevlâ Abdillah İbni Ca’fer (rahimehullah)’in anlatığına göre: “Efendisi Abdullah İbnu Ca’fer’le beraber Medine’den çıktılar. Sükyâ’da hasta olan Hüseyin İbnu Ali (radıyallahu anhümâ)’ye uğradılar, Abdullah İbnu Ga’fer, Hz. Hüseyin’le ilgilenmek için yanında kaldı. Haccın fevte uğramasından (o sene kaçırmaktan) korkarak Medine’de mukim Hz. Ali ve (zevcesi) Esma Bintu Umeys (radıyallahu anhümâ)’e haber gönderdi, bunlar derhal yanına geldiler. Hz. Hüseyin (radıyallahu anh) (ağrıdan şikayet ederek) başına işaret etti. Hz. Ali (radıyallahu anh) başının traş edilmesini emretti. Sonra onun adına Sükyâ’da kurban kesilmesini emretti ve bir deve kesildi.”Yahya İbnu Said der ki: “Bu seferinde Hz. Hüseyin (hacc maksadıyla) Mekke’ye müteveccihen Hz. Osman (radıyallahu anh)’la birlikte yola çıkmıştı.”Muvatta, Hacc 165, (1, 388).

İbnu Ebî Evfâ (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adam çarşıya satmak üzere mal koydu. Müslümanlardan biri alıcı çıkınca, onu ikna için, “senin vermediğin parayı ödedim” diye Allah’a kasem etmişti. Bunun üzerine şu âyet nâzil oldu: “Allah’ın ahdini ve yeminlerini az bir değere değişenler var ya, işte onların âhirette bir payları yoktur. Allah, kıyamet günü, onlara hitab etmeyecek, onlara bakmayacak, onları temize çıkarmayacaktır. Elem verici azab onlar içindir” (Âl-i İmrân, 77),Buhârî, Büyû 27, Tefsir 33.