“Yiğit dediğin, güreşte rakîbini yenen kimse değildir; asıl yiğit, kızdığı zaman öfkesini yenen kişidir.”
(Buhârî, Edeb, 76; Müslim, Birr, 107, 108)
“Yiğit dediğin, güreşte rakîbini yenen kimse değildir; asıl yiğit, kızdığı zaman öfkesini yenen kişidir.”
(Buhârî, Edeb, 76; Müslim, Birr, 107, 108)
