Abdullah İbnu Hişam radıyallahu anh anlatıyor: “Biz Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ile beraberdik. O sırada, Aleyhissalatu vesselam, Ömer radıyallahu anh’ın elinden tutmuştu. Hz. Ömer:Ey Allah’ın Resûlü! Sen bana, nefsim hariç herşeyden daha sevgilisin! dedi. Resûlullah hemen şu cevabı verdi:Hayır! Nefsimi elinde tutan Zât-ı Zülcelâl’e yemin ederim, ben sana nefsinden de sevgili olmadıkça (imanın eksiktir)!Hz. Ömer radıyallahu anh:Şimdi, sen bana nefsimden de sevgilisin! dedi. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam:İşte şimdi (kâmil imâna erdin) ey Ömer! buyurdular.”Buhari, Fedailu’l-Ashab 6, İsti’zân 27, Eyman 3.