AyetHadis.com

Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Tübba’ mel’un mudur bilemiyorum. Keza Üzeyr peygamber midir onu da bilemiyorum.Ebu Davud, Sünnet 14, (4674).

Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam fecirden önce iki rek’at namaz kılardı ve: “Şu iki sure ne kadar iyidir, sabahın o iki rekatinde bunlar okunur: Kulhü vallahu ahad” ve “Kul ya eyyühe’l-kafirün”.SABAHIN SÜNNETİ KAÇARSA NE ZAMAN KAZA EDİLİR?

Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Muaz (radıyallahu anh), Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) ile yatsıyı kılar, sonra kavmine döner, bu namazı onlara kıldırırdı. “Buharî, Ezân 60, 63, 66, Edeb 74; Müslim, Salât 180, (465); Ebu Dâvud, Salât 68, (599, 600); Tirmizî, Salât 410, (583).

Amr İbnu Şu’ayb an ebihi an ceddihi radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “İçinde Fatiha suresi okunmayan her namaz noksandır, noksandır.”

Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam’ın yanından bir cenaze getirilmişti, derhal ayağa kalktı ve: “Ayağa kalkın, zira ölümde korku ve dehşet vardır” buyurdu.”

Hâni’ İbnu Niyâr (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): “Allah’ın haddlerinden bir hadd olmadıkça hiç kimse on kırbaçtan fazla dayağa mahkum edilemez”buyurdu.”Buhârî, Hudud 42; Müslim, Hudud 40, (1708); Ebû Dâvud, Hudud 39, (4491); İbnu Mâce, Hudud 32, (2601).

Ebu İdris el-Havlâni anlatıyor: “Ömer İbnu’l-Hattab radıyallahu anh, Umeyr İbnu Sa’d’ı Humus valiliğinden azledince yerine Hz. Muaviye radıyallahu anh’ı tayin etti. Halk:Umeyr’i azledip Muaviye’yi mi tayin etti? diye mırıldandı. Umeyr radıyallahu anh:Muaviye’yi hayırla yadedin. Zira ben Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın: “Allah’ım, onunla (insanlara) hidayetini ulaştır!” dediğini duydum!” dedi.”Tirmizi, Menakıb, (3842).

Yine İbnu Abbas (radıyallahu anh) anlatıyor: “Abdurrahmân İbnu Avf ve bir kısım arkadaşları, Mekke’de Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’e gelerek şöyle dediler: “Biz müşrik iken izzet ve itibarı olan kimselerdik. Müslüman olduktan sonra zelil duruma düştük. (Müsaade edin müşriklere karşı koyalım). Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) onlara: “Ben affetmekle emrolundum. Sakın müşriklerle mücâdeleye kalkmayın” dedi. Ancak, Medine’ye hicretten sonra Cenab-ı Hakk cihad emretti. Bu sefer onlar durakladılar. Bunun üzerine şu âyet nazil oldu: “Kendilerine: “Elinizi savaştan çekin, namaz kılın, zekat verin” denenleri görmedin mi? Onlara savaş farz kılındığında, içlerinden bir takımı hemen, insanlardan, Allah’tan korkar gibi hatta daha çok korkarlar ve “Rabbimiz! bize savaşı niçin farz kıldın, bizi yakın bir zamana kadar te’hir edemez miydin?” derler. Ey Muhammed de ki: “Dünya geçimliği azdır, ahiret, allah’a karşı gelmekten sakınan için hayırlıdır, size zerre kadar zulmedilmez” (Nisa, 77).Nesâî, Cihâd 1, (6, 3).

Hz. Câbir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:Ümmetimden bir grup, hak için muzaffer şekilde mücadeleye Kıyamet gününe kadar devam edecektir. O zaman İsa İbnu Meryem de iner. Bu müslümanların reisi: Gel bize namaz kıldır!” der. Fakat Hz. İsa aleyhisselam: “Hayır! der, Allah’ın bu ümmete bir ikramı olarak siz birbirinize emirsiniz!”Müslim, İman 247.* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

Muvatta’da Şöyle gelmiştir: “(Nâfi der ki:) “İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) şöyle teşehhüd okurdu: “BismiIlâhi, et-tahiyyâtu lil-lahi, ve’ssalavâtu lillâhi, ez-Zâkiyâtu lillâhi, es-Selâmu aIe’n-Nebiyyi ve Rahmetullahi ve berekâtuhu, es-Selâmu aleynâ ve ala ibâdillâhi’s-Sâlihîn, Şehidtü en Iâ-ilâhe illallâhu ve şehidtü enne Muhammeden ResüIullâhi.”Bunu ilk iki rek’at(in ka’desin)de okur ve teşehhüdünü tamamlayınca duâ ederdi. Namazın sonunda oturunca da yine böyle teşehhüdde bulunur ve teşehhüd’ü öne alırdı. Sonra dilediği duâyı okuyarak duâ ederdi. Teşehhüdünü tamamlayıp selamı vermek isteyince şöyle derdi:Es-selâmu ale’n, Nebiyyi ve rahmetullâhi ve berekâtuhu es-selâmu aleynâ ve aIâ ibadillâhi’s-salihîn.Sonra sağına, es-selâmu aleyküm derdi. Sonra mukâbeleten imama selam verirdi. Solundan biri kendisine selam verirse mukâbeleten ona da selam verirdi.”Rezîn şunu ilave etti: “Ve dedi ki: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) böyle yapmayı emretti.”Muvatta, Salât 54, (1, 91); Ebu Dâvud, Salşt 182, (971).