Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam en çok, hıbere (denen Yemen’de mamul, çubuklu) kumaştan giyinmemizi severdi.”Buhari, Libas 18; Müslim, Libâs 32, (2079); Ebu Dâvud, Libas 15, (4060); Tirmizi, Libas 45, (1788); NesâÎ, Zinet 95 (8, 203).
Âsım İbnu Küleyb el-şermî an ebihi an ceddihî -ki ismi de Şihâb İbnu’l-Mecnün’dur- der ki: “Resülullah (aleyhissalatu vesseIam)’ın huzuruna girdim, namaz kılıyordu. Sol elini sol uyluğunun üzerine koymuş, sağ elini de sağ uyluğunun üzerine koymuş idi. (Sağ elin) parmakları hep yumuk, sadece işaret parmağı açıktı. Şöyle duâ ediyordu:Ey kalbleri döndüren Allah’ım, kaIbimi dînin üzerine sabit kıl.Tirmizi, Da’avât 135, (3581).* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *
Ümeyme Bintu Rukiyye radıyallahu anhâ anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm’ın karyolasının altında bulundurduğu hurma küttüğünden bir çanağı vardı. Geceleyin ona küçük abdest bozardı.”Ebu Dâvud, Tahâret 13, (24); Nesai, Tahâret 28, (1, 31).
Ebü Hüreyre hazretleri (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Hüzeyl kabilesinden iki kadın birbirleriyle kavga ettiler. Biri diğerine bir taş atarak kadını da, karnındaki yavruyu da öldürdü. Dâva Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)’e geldi. Efendimiz, ceninin diyetini bir gurre olarak hükme bağladı. Gurre kadın veya erkek bir köle demektir.”Ebü Dâvud’un bir rivâyetinde şu ziyâde vardır: “.. veya katır veya ata hükmetti. Kadının diyetini âkilesi üzerine hükmetti. Kadına çocukları ve onlarla birlikte olanlar varis oldular.”Buhâri, Diyât 25, Tıbb 46, Ferâiz 11; Müslim, Kasame 34, (1681); Muvatta, Ukül 5, (2, 855); Tirmizi, Diyât 15, (1410); Ebü Dâvud, Diyât 21, (4568,4580); Nesâi, Kasâme 37, (8, 47, 48).DİYETİN KIYMETİ
Süleyman İbnu Yesar rahimehullah anlatıyor: “Nüfey’ Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın zevce-i pakleri Ümmü Seleme’nin mükâtebi idi veya, nikahında hür bir kadın olan bir köle idi. Nüfey’ bu kadını iki talakla boşadı. Sonra kadını geri almak istedi. Durumu Hz. Osman ve Zeyd İbnu Sabit radıyallahu anhüma’ya sordu. Bunlar: “O artık sana haram oldu, o artık sana haram oldu!” dediler.”Muvatta, Talak 47, (2, 574).
Tirmizî’nin rivayetinde şu ziyade mevcuttur: “Gerçek mücâhid, nefsiyle cihad edendir.”Fedâiıu’l-Cihad 2, (1621).
Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Ömrün biraz uzarsa ellerinde sığır kuyruğu gibi birşeyler taşıyan birtakım insanları çok geçmeden göreceksin. Onlar Allah’ın gadabına uğrayarak sabaha ererler, Allah’ın neşetine uğrayarak akşama ererler.”Resûlullah bir başka rivayette de: “Ateş ehlinden iki sınıf vardır, henüz onları görmedim: Yanlarında sığır kuyruğu gibi birşeyler taşıyıp onu insanlara vuran insanlar; giyinmiş, çıplak kadınlar ki bunlar Allah’a taatten dışarı çıkmışlardır. Bunlar, başkalarını da baştan çıkarırlar. Başları deve hörgücü gibidir. Bu kadınlar cennete girmek şöyle dursun, kokusunu dahi almazlar. Halbuki onun kokusu şu şu kadar uzak mesafeden duyulur” buyurdular.”Müslim, Cennet 53, (2857), 52, (2128).
Esma Bintu Yezid radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam’ın oğlu İbrahim öldüğü zaman Resulullah aleyhissalatu vesselam ağladı. Ona taziyede bulunan kimse -ki bu, ya Ebu Bekr ya da Ömer radıyallahu anhüma idi- “(Ey Allah’ın Resulü!) Allah’ın hakkını tazim etmeye en çok hak sahibi olan kimse sen (değil mi)sin!” dedi. Bunun üzerine Resulullah: “Göz ağlar, kalp üzülür. Biz Rabbimizin razı olmayacağı söz söylemeyiz” (dedi. Sözünü, İbrahim’e hitaben şöyle tamamladı:) “Eğer ölüm doğru bir vaad ve herkese şamil umumi bir haber olmasaydı ve arkada kalan, önden gidene hiç kavuşmayacak olsaydı ey İbrahim, biz şu anda duyduğumuzdan çok daha büyük bir üzüntü çekecektik. Biz gerçekten senin için çok hüzünlüyüz.”
İbrahim Nehai merhum anlatıyor: “Biz çocukken, (büyüklerimiz) bizi şehadet ve ahd ile yemin etmekten menederlerdi.”Buhâri, Eyman 10.
Bir rivayette şöyle denmiştir: “Sol taraftan kesilenleri Ebu Talha’ya verdi ve ona: “Bunu halka dağıt” diye emretti.”
AyetHadis.com 