İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vessalâm) iki hutbe okurdu. Minbere çıkınca otururdu. (Bu esnada müezzin ezan okurdu). Müezzin ezanı bitirince kalkar ve hutbeyi okur, sonra tekrar oturur ve (bu sırada) konuşmazdı. Sonra kalkar (ikinci defa) hutbe okurdu.”Buharî, Cum’a 30, 27; Müslim, Cum’a 33, (861); Ebu Dâvud, Salât 227, ( 1092) ; Tirmizî, Salât 363, (506) ; Nesâî, Cum’a 33, (3, 109).
Hz.Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm) öğleyi kıldı. Sonra devesine bindi. Beydâ tepesine çıktığı zaman telbiye getirdi.”Ebu Dâvud, Menâsik 21, (1774); Nesâf, Hacc 25, (5,127), 56, (5,162).Nesâî, bir diğer rivayette şu ziyadeyi kaydetti: “Öğleyi kıldığı zaman hacc ve umre için ihrama girdi.”
İbnu Abbas radıyallahu anhüma’nın anlattığına göre, bir adam kendisine gelip: “Ben hanımımı yüz talakla boşadım, bu hususta fikriniz nedir (bana bir şey gerekir mi)?” diye sordu. Benden şu cevabı aldı: “Kadın senden üç talakla boşanmıştır. Geri kalan doksan yedisi ile Allah’ın ayetleriyle alay etmiş oluyorsun.”Muvatta, Talak (2, 552).
Hz. Âişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm), üzerinde çizgiler olan hamîsa kumaşı üzerinde namaz kılmıştı. (Namazdan sonra) çizgilere bir göz attı ve:Bu hamisa’yı Ebü Cehm İbnu Huzeyfe’ye götürün, onun enbicâniye’sini getirin. Zîra bu beni az önce namazda meşgul etti buyurdu.”Buhârî Salât 14, Ezân 93, Libâs 19; Müslim, Mesâcid 61, (556); Muvatta, Salât 67, (1,97, 98); Ebü Dâvud, Salât 167, (914), Libâs 11; Nesâî, Kıble 20, (2, 72).
Yahya İbnu Sa’id anlatıyor: “Abdülhamid İbnu Abdillah (İbni Abdillah) İbni Ömer İbni’I-Hattâb radıyallahu anhüm, Hz. Ömer’in sadaka (kıldığı arazinin vakfiyesini) bana istinsah ediverdi. Şöyle yazılıydı: “Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla. Bu, Allah’ın kulu Ömer’in Semş (nam arazi) hakkında yazdığı (vakfiyename)dır.” Burada (Râvi Yahya İbnu Sa’id) Hz. Ömer’le ilgili haberinde Nâfi’in İbnu Ömer’den naklettiğinin benzerini anlattı ve: “Bir malı kendinin kılmaksızın” dedi. Yine o Vakfiyanemede şu da vardı: “(Mütevellinin ihtiyacından sonra) onun mahsulünden her ne artarsa, bu, (sayılan diğer ödeme mahallerindeh başka) dilenciler ve yoksullar içindir.”Devamla der ki: “Kıssayı aynen nakletti ve dedi ki: “Semğ’in velisi dilerse, oranın mahsulünden ödeyerek köle satın alıp, arazinin işlenmesinde kullanır. Bunu Mu’aykib yazdı. Abdullah İbnu’l Erkâm şahid oldu.”Bismillahirrahmanirrahim. Bu, Allah’ın kulu mü’minlerin emiri Ömer’in vasiyetidir. Eğer ona (Ömer’e) bir şey olursa (yani Ömer ölürse); Semş, Sırma İbnu’I Ekva’, ve orada(ki işleri yürütmek üzere) bulunan köle, Hayber’de bulunan yüz hisse ve orada bulunan köle, Vadi(l-Kura) da Muhammed aleyhissalatu vesselâm’ın bana taam olarak verdiği yüz (vask)ın idaresi; yaşadığı müddetçe Hafsa’ya aittir (Hafsa’dan) sonra onun idaresi, Hafsa’nın ailesinden re’y sahibi birine aittir, o şartla ki bu emval satılmaz; satın alınmaz. (Mütevelli, ihtiyaçtan artan mahsulü) dilenci, muhtaç ve akrabalardan münasib gördüklerine infak eder.” (Bu vakfın idaresini üzerine alan mütevellinin) bundan yemesinde, yedirmesinde veya o paradan köle satın almasında bir mahzur yoktur.”Ebu Dâvud, Vesâya 13, (2879).YEMİN KELİMESİ VE KENDİSİYLE YEMİN EDİLENLER
Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kadın kadını evlendiremez. Kadın kendi başına da evlenemez. Zani kadın kendi kendine evlenen kadındır.”ŞİĞAR NİKAHI YASAKTIR
Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalatu vesselâm) buyurdular ki:Mal sadaka ile eksilmez.”
Allah affı sebebiye kulun izzetini artırır.”Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm), hurma mahsülünden her on vask miktara, fakirler için, bir salkım hurmanın mescide asılmasını emretti.”Ebu Dâvud, Zekât 32, (1662).
Hz. Câbir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ı bir örtü ile ihtiba etmiş gördüm. Örtünün saçağı ayaklarının üzerine dökülmüştü.”Ebu Dâvud, Libâs 23, (4075).
Sa’ib İbnu Yezid, -ismini söylemiş olduğu- bir adamdan naklediyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Uhud günü (üst üste giyilmiş) iki zırhdan (destek) gördü.”Ebu Davud, Cihad 75, (2590); İbnu Mace, Cihad 18, (2806).
Semüre İbnu Cündüb radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “(Satılan) kölenin uhdesi (yani alıcısının muhayyerliği veya satıcısının zimmetinde olduğu müddet) üç gündür.”MALIN KUSURU SÖYLENİR
AyetHadis.com 