AyetHadis.com

Hz. Enes (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) dua ederken ellerini öyle kaldırdı ki, koltuk altlarının beyazlığını gördüm.”Buhârî, İstiska 21.

Müslim ve Tirmizi’de gelen bir diğer rivayet Cabir’den olup şöyledir: “İki kişilik yiyecek dört kişiye de yeter, dört kişilik yemek sekiz kişiye de yeter.”Müslim, Eşribe 179, (2059); Tirmizi, Et’ime 21, (1821).

İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: “Fadl İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ), Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ın terkisinde idi. Has’ame’den bir kadın birşeyler sormak istiyordu. Fadl, kadına, kadın da Fadl’a bakmaya başladı. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) eliyle Fadl’ın başını öbür istikâmete çevirdi. Kadın:Ey Allah’ın Resûlü, Allah’ın kullarına yazdığı hacc farizası yaşlı ve ihtiyar babama ulaştı. Ancak o, bineğin üzerinde durabilecek halde bile değil. Ben ona bedel hacc yapabilir miyim? dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) :Evet! dedi. Bu hâdise, Veda haccında cereyan etti.”Buhârî, Hacc ı, Cezâu’s-Sayd 23, 24, isti’zâzı 2; Müslim, Hacc, 407, 408, (1334,1335); Muvatta, Hacc 97, (1, 359); Tirmizî, Hacc 85, (928); Ebü Dâvud, Menâsik 26, (1809); Nesâî, Hacc 9,11,12, (5,117,118).

Ümmü Hâlid Bintu Hâlid İbni Sa’îd İbni’I-Âs radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a benekli siyah bir giysi getiriImişti.Bunu kime giydirmemi uyşun bulursunuz? buyurdular. Herkes susmuştu.Bana Ümmü Hâlid’i getirin! emrettiler. Beni yanına götürdüler. Giysiyi elleriyle bana giydirdi ve sonra da:Üstünde eskit, üstünde eskit! diye iki sefer tekrarladılar. Siyah kumaşın beneğine bakıyor, eliyle de bana işaret ediyor ve:Ey Ümmü Hâlid! Bu senna (güzel), ey Ümmü Hâlid bu sennâ! diyordu. Sennâ, Habeşistan dilinde güzel demekti.”Buhârî, Libâs 22, 32,188; Menâkıbu’l-Ensar 37, Edeb 17; Ebu şâvud, Libas 1.İPEĞİN TAHRİMİ

Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “(Mürekkeple yazdığınız vakit, kâğıdınızı topraklayın (Mürekkebin dağılmaması için) bu uygundur. Çünkü toprak mübarektir.”KUR’AN-I KERİM’İ OKUMANIN SEVABI

Ebü Katâde (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resülullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Çağala hurma ile olgun hurmadan beraber nebiz yapmayın. Olgun hurma ile kuru üzümden de beraber nebiz yapmayın. Herbirinden ayrı ayrı nebiz yapın.”Müslim, Eşribe 25, (1988); Muvatta, Eşribe 7, (2, 844); Ebü Dâvud, Eşribe 8, (3704); Nesâî, Eşribe 6, (8, 289); Buhârî, Eşribe 11.

İbnu Ömer radıyallahu anhümâ anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm:Kıyametten önce, Hadramevt’ten -veya Hadramevt denizinden- bir ateş çıkacak, insanları toplayacak buyurmuşlardı. (Orada bulunanlar:)Ey Allah’ın Resûlü (o güne ulaşırsak) ne yapmamızı emredersiniz? diye sordular.Size Şam(‘ı yani Suriye’ye gitmenizi) tavsiye ederim buyurdular.”Tirmizi, Fiten 42, (2218).MUASIRLARININ ÖMRÜ

İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ) diyor ki: “Hz. Peygamber (aleyhissâlatu vesselâm) müşteri kızıştırmayı yasakladı”.Buhârî, Büyû 60; Müslim, Büyû 13, (1216); Muvatta, Büyû 97, (2, 684); İbnu Mâce, Ticârât 14 (2173); Nesâî, Büyû 16, 17, 21. (7, 258).İmam Mâlik şu ilâvede bulunur: “Kızıştırma (necş): Aslında alıcı olmadığın halde, (araya girerek) mala değerinden fazla fiyat vermendir. Böylece (gerçekten almak isteyen) bir başkası, seni takiben mala daha fazla fiyat vererek aldanır.”* * *HADİSLER (KÜTÜB-İ SİTTE)* * *

Ebu Ümame radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm abdest bozma hususunda darlanan kimseye (abdestini bozmadan) namaz kılmayı yasakladı.”

Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdularki: “İmam, kendisine uyulmak için meşru kılınmıştır. Öyleyse o tekbir getirdi mi siz de tekbir getirin. Rükûya gidince siz de rükûya gidin. “Semi’allahu li-men hamideh” (Allah kendisine hamdedeni işitir) deyince “Allahümme Rabbenâ leke’l-hamd” (Ey rabbimiz hamdler sanadır) deyin. O ayakta namaz kılarsa siz de ayakta kılın, oturarak kılarsa siz de hepiniz oturarak namaz kılın.”Buharî, Ezan 74, 82 ; Müslim, Salât 86-89, (414-417); Ebu Dâvud, Salât 69, (603, 604) ; Nesâî, İftitâh 30, (2, 141-142).